‘Hoe vind je deze?’
Ik keek naar wat mijn zus in haar handen hield. Rood. Meende ze het, of maakte ze een grapje? Moest ik lachen?
‘Nou?’ vroeg ze. ‘Je hebt nu de kans om het helemaal anders te doen.’
Ik schudde mijn hoofd. Alles was al anders, dat hoefde ik niet te benadrukken.
Ik liet haar zien wat ik zelf had uitgekozen.
‘Maar dat is je eigen kleur!’
Ik knikte. ‘Alleen een beetje langer.’
Nog niet zo lang geleden had ik gezegd dat ik weleens iets anders wilde. Lekker opvallen, lekker provoceren. Dat was voordat ik ziek werd.
Ik zette de pruik op mijn hoofd.
‘Staat-ie?’
Mijn zus glimlachte. ‘Mooi,’ zei ze. ‘Helemaal jij. Maar toch een beetje anders.’
« Ogenschijnlijk
Herinnering aan taal »
« Ogenschijnlijk Herinnering aan taal »
Maatschappij, Mensen
Een beetje anders
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Robyn Engelen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Ogenschijnlijk Herinnering aan taal »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Indrukwekkend, met respect geschreven!
Liefdevol, en intens verhaal.
Anders, van binnen en van buiten.
Dank voor jullie mooie reacties 🙂
@Robyn, een mooie opbouw van het verhaal met een intens thema. Goed gedaan.
Mooi, begint als een leuk luchtig gesprek en wordt dan ineens heel intens. Knap geschreven.
@Robyn Goed geschreven!