‘Chrisje, Chrisje, mijn lieve Chrisje. Zeg iets. Zeg iets. Ik ben op je gevallen. Nu voor de tweede keer. Figuurlijk en letterlijk. Waarom beweeg je niet? O, lieve Chrisje. Alsjeblieft, alsjeblieft, geef antwoord. Ik, ik… ik…’ Mams heeft de aanmoedigingen van haar dochter aangehoord. Maar wie is toch die Smiecht? […]

Camulet, een cabaret van amuletten? Nee hoor. En ook geen cabinet. Het is de Hofnar onder de vredespijpen. Ja ‘de’, niet ‘het’. Hoewel, de cowboys uit het Canadese noorden weten daar als jongeling, natuurlijk, wel raad mee. Bij gebrek aan meissies. Och arme. Er kwamen echter nooit meer Canadeesjes van. […]

‘Smiecht, ik heb een idee. Ik weet wat je kunt doen. Je moet fierljeppen. Steek die stok in het water en klim erin. Als Italianen dat kunnen, dan kun jij dat ook. Kop op! Fierljeppen! Peddelen op z’n Venetiaans! Kom op, je kunt het!’ Smiecht ten einde raad, steekt de […]

De herkomst. Altijd wil ik de herkomst weten van een woord. Aardbei kent zijn herkomst uit het Latijn. Zoals zoveel woorden. Haast nooit komt een woord uit het Chinees. Dat is ook veel te moeilijk. Fraga is de vertaling in het Latijn. De Italianen maken er fragola van. Mmm… heerlijk […]

De lettercode DKTP grijpt terug op de tijd waarin mijn kinderen een prik moesten krijgen. Met afkortingen was ik toen nooit zo bezig. Ik was me wel erg bewust van het gevaar van enge ziektes waarvoor ik mijn kinderen kon behoeden. Van de vier was alleen difterie me niet bekend, […]

‘Daar ligt een lange stok. Snel Chrisje, pak hem voor mij. Het is zo koud. Het ijs staat tot aan mijn lippen. Snel, ik ben misschien koelbloedig, maar straks stolt mijn bloed. Ik mag absoluut geen bloedpegels krijgen.’ Chrisje is helemaal beduusd en ziet hoe Smiecht de bibber krijgt. Hij […]

Halen we de klimaatdoelstellingen van 2050? Het houdt alle werelddelen bezig. Bijna alle. Oceanië neemt niet echt deel. Hoewel het wel een werelddeel is. Noodzaak is het om de wereld te delen met elkaar. Niet met lege woorden en loze mededelingen. De tijd van redevoering van de oude Romeinen en […]

Chrisje’s moeder is het spoor volledig bijster. Huilen staat haar nader dan het lachen. De laatste meters denkt ze veel aan humor. Meestal helpt dat bij ernstig verdriet. Ze kan echter geen juiste grap vinden. Dan maar door het verdriet heen bijten. Verdriet van besef dat ze diep in een […]

Het spoor dat Chrisje heeft achtergelaten is een vreemd spoor. Daar komt mams al snel achter. Het dwarrelt alle kanten op. ‘Ik snap er niets van. Waarom loopt mijn meissie zo’n raar pad? Nu cirkelt ze rondom een boom. Dan gaat ze dwars door struiken. En… dat is gek… nu […]

Eigenlijk heeft deze stad een verkeerde naam gekregen. Holywood past veel beter. Er wonen namelijk heel veel afgoden in deze filmcommune. De huizen in de bergen verschuild in de bossen zijn het meest gewild. En niks hypotheek afsluiten. Nee, contant in een keer afbetalen, dus niet constant. Heilige huisjes zijn […]

‘Hee Smiecht, je oren staan in brand!’ Nog voordat Smiecht kan reageren slaat Chrisje met beide handen plat op de oren van Smiecht. Die springt van schrik drie meter naar achteren en glijdt keihard onderuit op het ijs van de bosvijver. Diepe scheuren trekken door het zwarte ijs. Onder het […]

‘Durf niet achterom te kijken, maak er een mantra van.’ De vrouw blijft het herhalen terwijl ze haar boeltje pakt. ‘Je hebt hen verdorie nog een verklaring gegeven terwijl die stinkerds dat zelfs niet verdienden. Durf niet…’ Jawel, het doet pijn. Zoiets doet altijd pijn. Maar de vrouw gaat nooit […]

Sommige klanken klinken in diverse talen anders. Kan dat? En zo ja, waar heeft dat dan mee te maken? Of zijn het de oren, de mindset of iets anders die de klank mogelijk beïnvloeden en anders interpreteren? Chinees. Ja het klinkt wellicht een beetje Chinees. Neem nu als voorbeeld pingpong. […]

Op de vijver klinkt gekraak. Het ijs breekt. Chrisje had nog niet gezien dat er ijs op de vijver ligt. Kan ze strakjes drinken. Dorst dat ze heeft. Smiecht kijkt Chrisje glimlachend aan en antwoordt. ‘Chrisje, dat is een mooie naam. Ik heet Smiecht. Maar die naam heb ik mezelf […]

De badkamertrol had de vrouw getroffen in haar persoonlijke levenssfeer en die van haar patiënten. Hij ontkende met klem, misschien wel omdat hij verkeerdelijk dacht dat het een onschuldig geintje was. De vrienden van ontketenden een verhaaltjesstorm, zonder namen om niet te kwetsen en met namen om niet te kwetsen. […]