Paniek.
Nee nog niet! Nog niet wakker worden…! Nee nee nee nee…! Oké, ademhalen, in door je neus uit door je mond. Goed zo!
Het is weer niet over. Ik voel het nog steeds. Zo voelt dat dus, een paniekaanval? Wat bizar. Zelfs doodnormaal adem halen lukt niet meer.
-‘Mam je moet nu komen het gaat niet goed. Ik wil naar bed…’
Ik hou m’n ogen stijf dicht en probeer weer in slaap te vallen. Maar ik weet ook wel beter.
Hoor ik iets beneden, zijn ze weg? Stilte. Wat is er toch aan de hand met me? Paniek. Ik huil en probeer het weg te denken.
Warm! Ik heb het bloed verziekend warm. Ik ging alleen maar even liggen.

Tja, zo voelt dat….