Jeroen bleef karhengst; voor mij, voor broer Fred. Voor mijn zuster was Jeroen Café De Laatste Kans na enkele mislukte verkeringen. Jeroen hinnikte om elke opmerking van zusterzijde. Hij vond Mandy hoogst amusant. Zij mekkerde om elke opmerking van Jeroen; net pais en vrêe all the way. Vanochtend kraaide onze […]

Ik frons niet eens als ik op de rand van de badkuip een prachtig gekruld schaamhaartje naast het damesscheermesje van mijn vrouw zie. Geen spier. Bewust niets. Zo wil ik het houden en zo zal ik het houden. Immers, ik weet dat het een schaamhaartje van mijn liefste vrouw is. […]

De zon schijnt voor het eerst sinds lange tijd weer uitbundig. Het einde van de zware winter is aangekondigd. Blije mensen reppen zich dan ook rond de middag naar buiten om op die eerste zichtbare terrasjes hun lunch te gaan verorberen. Ze lijken wel vogels zoals ze zitten te pronken, […]

“Mam, kan je even komen helpen?” Moeder stommelt de slaapkamer in, fronst een wenkbrauw, maar slikt wijselijk haar commentaar in. “Wat moet ik doen, meisje?” “Kan jij de veters van mijn korset aantrekken en strikken?” “Oké, sta eens op, dat is makkelijker met kracht zetten.” Lotte hapt naar adem terwijl […]

We werden verlicht door een grote lamp, die als een volle maan het trainingsveldje een gele gloed gaf. Ik weet nog goed hoe modderig het veldje was, hoe vervelend ik het vond dat ik de goedkoopste voetbalschoenen die mijn moeder in de grote stad had kunnen vinden moest dragen en […]

Stel dat Steve Jobs en Bill Gates onze nieuwe goden zijn en met hun oerknal ons aan de tablet en de computer hebben gekregen en dat wij zo langzamerhand de reële wereld door een virtuele wereld aan het vervangen zijn. Stel dat wij met open ogen steeds verder gaan op […]

Toos en Koos woonden al jaren samen en genoten van elkaars lijf. En mocht het zo uitkomen, van iemands ander lijf. Ze hadden het zo afgesproken. Toos vond het heerlijk om, net als Koos, zo nu en dan in de armen van een andere dame te liggen. Bovendien vond Koos […]

Iedere avond bedronk hij zich. Het verdriet en de daarmee gepaarde angsten waren anders niet om te harden. Dan ging hij naar bed. Hij zou in slaap kunnen vallen. Om de verwachte nadorst te lijf te gaan en om zijn organen tegemoet te komen, zette hij een fles bosbessensap klaar. […]

Hij stond me bij binnenkomst al op te wachten. “Ga zitten,” zei hij en gaf een tikje op de rug van de stoel. Ik aarzelde. “Zoals ik het nu voel, lijkt het mij toe alsof er gewoon niks gebeurd is enzo.” Hij bleef allervriendelijkst glimlachen. “Zal ik je de foto’s […]

…werd en niet kon werken, waardoor de molenaarsvrouw in de molen moest malen. Op het eind van de dag ging de molenaarsvrouw uitgeput op een zak meel zitten; ze wachtte tot het laatste graan gemalen was op de molensteen. De molenaarsvrouw voelde een aangename trilling van de malende molensteen. Ze […]

In de tijd dat heren nog van de wind konden leven, de tijd van voor de elektriciteit, was er een meisje dat aan haar gerief poogde te komen zonder haar handen te gebruiken. Dat wil zeggen, ze wilde haar borstjes met beide handen kunnen strelen tijdens haar orgasme. Dat meisje […]

Stel je voor dat wij als computers zijn. Ons geheugen, wat tegenwoordig in het taalgebruik toch al vaak wordt aangeduid als ‘mijn harde schijf’, zou feitelijk een verzameling zijn van redelijk coherente informatie. Onze centrale verwerkingseenheid, die wij meestal onze hersenen noemen, verwerkt die informatie als subjectieve en objectieve zaken […]

Terwijl inspecteur Michael Brinks druk in overleg is met collega Christel Kans, is Jutka al ver weg van de plaats des onheils. Zij heeft er bewust voor gekozen om onopvallend te reizen. Haar zigeunerwagen is een bekende verschijning in de noordelijke provincie, maar niemand die er nog acht op slaat. […]

Te bedenken dat er lui zijn die het allemaal slikken voor zoete koek, zelfs anderen terecht wijzen als die er een verschillende mening op nahouden. Te bedenken dat er velen zijn die het evenmin weten maar overtuigd zijn van hun gelijk en proberen het aan te smeren als zalvende boter […]

Hij schrok er van, maar het was al te laat. De woorden, die hem nooit vergeven zouden worden, had hij uitgesproken voor hij er erg in had. Zijn allerliefste keek hem woedend, en met betraande ogen aan. Langzaam legde hij zijn mes en vork neer, langzaam stond hij op en […]