0
Wie schrijft met potlood weet in één oogopslag waar hij aan toe is. De lengte van het potlood is rechtstreeks evenredig met de hoeveelheid resterende woorden. Dan de punt: scherp is schrijven, stomp is slijpen. Fouten verdwijnen, alsof ze nooit gemaakt zijn, met luttele vegen van een gum. Het hanteren […]
Communicatie, Mensen
Edding 3000
Communicatie
Wie het laatst lacht …
Karsten en Johnny installeerden zich voor de televisie voor een belangrijke kwalificatiewedstrijd van de Rode Duivels. ‘Ga jij lezen in de tuin? Of ga je ons weer verblijden met je parate voetbalkennis?’ zei hij plagerig. Marina snoof. ‘Ik heb inderdaad besloten om jullie gezelschap te houden.’ ‘Oh nee,’ kreunde Karsten. […]
Fictie, Maatschappij, Mensen
Bedrogen?
‘Ik geloof er niets van!’ ‘Ik eigenlijk ook niet, maar … Het kan niet anders dan waar zijn, toch?’ ‘Ze kan zeggen wat ze wil, dat deed ze immers al vaker. Als ze er zelf in gelooft, kan ze overtuigend zijn.’ ‘Ja, klopt, jammer genoeg. Zou ze echt zo dom […]
Fictie, Mensen, Poëzie
Puur geluk
Het was zo’n hete zomerdag dat het zweet via mijn hals, langs mijn boezem zich tot plasjes vormde ergens rond mijn navel Mijn haar, ondanks de belofte van de shampoo reclame was verworden tot uitgedroogde strohalmpjes in plaats van wuivende zomerlokken De kinderen hangen verveeld rond zij zijn, zwembad, strand […]
Fictie
Bé Wijs zal wel
Zeg het Rob Bot, aan mij: ‘Sil jut aan zee tot aan de kim toe vol met fijt in zijn jat.’ ‘Ik ben het beu,’ zei Nel’. Nol zei nee. Op de dijk is oom Jos al weg. Ko en Kee Bot zijn moe om van Kop van Jut of […]
Mensen
Bé Wijs zei
Ik wil het ook zei Bé Wijs en Ton zei ja. Ook Pim zei: ‘Ik wil het ook’ en Jan zei ja. ‘Kan ik ook,’ zei Wim en ook hij zei het. Bé Wijs van de kit, wie zei dat dat kan! Kijk zei Bé Wijs en gaf een bon […]
Familie, Maatschappij, Mensen
Reismaniakalisme
Honderdduizend toeren draait mijn motor. Mijn hoofd tolt ritmisch mee. Ik vloek, roep en tier maar ik heb niets te melden. De kleding sleur ik uit de kast. Niets vergeten. Niets vergeten? Drie paar schoenen, lingerie. Ook die broek nog en dat kleedje! Dat truitje moet ook echt nog mee! […]
Maatschappij
Levenloos
Er is een oude buurman dood. Zat dood voor de tv. Vreedzaam ingeslapen las ik in de rouwadvertentie. Er was niemand bij, maar alla, het zaĺ wel. Ik kende hem niet. Hij kwam niet meer buiten. Zag hem wel eens uit het keukenraam hangen. En dan riep ie naar vrouwen: […]
Communicatie
Offline
Sebastiaan en Clara hadden zojuist offline kennis gemaakt en beiden begonnen zich te ontspannen. Ze vielen elkaar op het eerste oog niet tegen. Geen van hen wilde de avond alleen doorbrengen. De conversatie, waarvan de wijn mede voedingsbodem was, of minstens een ontremmer, was levendig. Plotseling fixeerde Clara haar blik, […]
Communicatie
Op de bon
Ik zit achterin de auto van mijn broer. We gaan naar een feestje van een oom van ons. Als we er bijna zijn, zoek ik in mijn zakken naar een zakdoekje of snoeppapiertje, waarin ik mijn kauwgom kwijt kan, maar de zakken zijn leeg. Dan zie ik onder de passagiersstoel […]
Communicatie, Sport
Woordsport
Ik smijt de eerste woorden een beetje onwillekeurig in het hok. Zelfstandigen. Want die vormen de basis. Ik voeg er onmiddellijk een paar anderen bij. Het mag geen naam hebben. Op een recreatieve wijze uiteraard, want ik ben nog maar een beginner. Als ik flink oefen wordt het mogelijk topsport. […]
Communicatie
Tegendeel bewezen
Yaroslav, Yaro voor de vrienden. Sommigen noemen hem ambitieus, anderen een uitslover. Ik noem hem gewoon Japie. “Tien voor 12, grasveld naast spoor 10!”, roept hij door de schoolbel heen. Vandaag zouden we eieren gooien naar de trein richting Antwerpen. “Wedden dat ik met mijn tong het tipje van mijn […]
Communicatie
Geen rook zonder vuur?
‘Ga je weer biljarten?’ ‘Ja, oefenen voor het tornooi.’ Marina vond dat Johnny zich gedroeg alsof hij iets te verbergen had. Hij deed nooit mee aan wedstrijden. Er zat niets anders op dan hem te volgen. Johnny reed netjes naar het café. Marina keek door het raam en zag ze […]
Communicatie, Mensen
Tante Annie
Kortgeleden beleefde ik in Noordwolde een Johannes-de-Heer-dienst. Mijn buurman vertelde dat in deze arme streek voornamelijk heidenen woonden. Het klonk spijtig, alsof hij een jeugdige roeping tot evangelist had verzuimd. Hoewel, zijn luidkeels zingen van “Lichtstad met uw paar’len poorten” een flinke poging leek dit alsnog goed te maken. Plotseling […]
Communicatie, Liefde
Het duel
Ook blaft er een hond, bij de buren. Dat deed ie vannacht ook al, vanaf een uur of twee tot een uur of drie, met korte onderbrekingen. Dat kan een mens storen. Mij niet. Goed, hij wekte me en hield me wakker. Maar hij is er om te blaffen als […]
» Volgende stukjes
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties