Schrijf mee!
« »

Column, Mensen

Banaal

3 oktober 2015 | 120w | Defrysk | 0 |

Er staat een mooie dame naast me in het bushokje. Opeens gaat ze aan mijn kruis friemelen. Op haar knieën. Ze opent de gulp van mijn broek en gaat met mijn geslacht in de weer tot ik een hoogtepunt bereik. Daarna staat ze op en gaat ze weer naast me staan: ‘De bus is een beetje laat,’ zegt ze met hese stem. Ik knik instemmend en tuur de busbaan af: ‘Ik zie hem nog niet.’ Ik kuch met de hand voor mijn mond om vervolgens te friemelen aan mijn aktetas. We zeggen nog iets over het weer.

Ik ontwaak uit mijn dagdroom. Daar is de bus. ‘Na u,’ zeg ik beleefd en kijk even naar haar achterwerk als ze instapt.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Defrysk of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »