Er staat een mooie dame naast me in het bushokje. Opeens gaat ze aan mijn kruis friemelen. Op haar knieën. Ze opent de gulp van mijn broek en gaat met mijn geslacht in de weer tot ik een hoogtepunt bereik. Daarna staat ze op en gaat ze weer naast me staan: ‘De bus is een beetje laat,’ zegt ze met hese stem. Ik knik instemmend en tuur de busbaan af: ‘Ik zie hem nog niet.’ Ik kuch met de hand voor mijn mond om vervolgens te friemelen aan mijn aktetas. We zeggen nog iets over het weer.
Ik ontwaak uit mijn dagdroom. Daar is de bus. ‘Na u,’ zeg ik beleefd en kijk even naar haar achterwerk als ze instapt.
Recente reacties