Met een dun opgerold papiertje leg ik mijn oor te luister op haar linkerborst. ‘Sssstttttttiiiiiillllllll zijn’, fluister ik haar toe en leg mijn vinger op haar lippen. Dat vindt ze niet prettig. Het stil zijn. Ik hoor haar hartje zachtjes bonken. Het klinkt als Bachse pauken die met het juiste timbre resoneren. Haar borst gaat ook op en neer. Ik voel het papier langs mijn oor op en neer glijden. Het geeft een geil gevoel, dat ik onmiddellijk onderdruk. Zeg, ik ben haar dokter, dit kan niet, dit mag niet. Maar helaas, ik kan het amper onderdrukken, het gevoel glijdt langs mijn ruggengraat naar beneden. Mijn stethos vloept omhoog. Krijgt een scoop. Een stethoscoop. Snel laat ik haar borsten los.
« Even zuchten
Jeugdtrauma »
« Even zuchten Jeugdtrauma »
Communicatie, Mensen, Natuur, Studie & werk
Borstkijker
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mien of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Even zuchten Jeugdtrauma »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Oeps … Mijn stehtoscoop heeft per ongeluk twee essen. Een s te veel. Kan dat nog gewijzigd worden?
@Frank: Mag ik nog een keer vragen een ‘s’ te verwijderen? Alvast dank.
@Frank:
Dank voor de aanpassing. ?