Schrijf mee!
« »

Poëzie

GeheimRegen

1 oktober 2015 | 120w | Rob van Bedaf | 1 |

In een schatkamer groeit die verborgen boom. Haar stam vormt mijn ruggengraat. Ik mest haar dagelijks met woorden. Woorden die ik niemand toevertrouw. Vandaag vertrouwde ik haar dat geheim teveel toe. Nu bonkt zij op mijn slapen en schraapt mijn schedel dun.

Dus vraag ik Haar vergiffenis. Oh!, hovaardij.

Ik heb haar irreversibel overladen. Neusslijmvlies stulpt naar buiten. Een druppel bloed lekt uit mijn oor, blijft kleven aan oorlel en struift op het schouderpand van mijn overhemd. In de spiegel zie ik een loofblaadje groeien op mijn kruin waaruit rap een mij ontstolen geheim ontkiemt. Tussen duim- en wijsvinger verpulver ik vertwijfeld stampers. Bijen moeten dood. Zo kan ik wel bezig blijven. Het regent op de dijk. Het regent geheimen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Rob van Bedaf of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »