Bij de voordeur rammelen de sleutels in de bos tegen elkaar. Soms hoor ik een akkoord weerklinken. Een A, een C, zelfs een Bes akkoord.
Ik sla de toetsen aan op de piano. Elke drieklank beantwoord ik in dezelfde toonsoort. Zo ontstaat een onregelmatig samenspel tussen de schrille en snel wegstervende metaalklanken en de heldere tonen van mijn instrument.
In de functionele harmonie zijn drie hoofdfuncties te onderscheiden: Tonica, Dominant en Subdominant.
Mijn gedachten dwalen af naar het conservatorium. Lang geleden. Dominant ben ik nooit genoeg geweest. Harmonieus zeker. Geen basis voor succes.
Ik hoest bloed op.
Voordat het slot geopend wordt, hoor ik twee sleutels in een dissonant tegen elkaar aanketsen.
De dood heeft voor elke deur een loper.


Heel mooi!
Enig zeurpuntje is dat ik ‘in de bos’ in die eerste zin nogal overbodig vind. Waar anders zouden sleutels tegen elkaar aan rammelen?
Ik benoem ook na elk geluidje welke toon dat is…
Ik ben het eens met Hay.
Heel fraai Hadeke. Dat breng je mooi allemaal samen in dit stukje.
Uniek sfeertje,al blijft onduidelijk wat exact de verblijfplaats is. Is het een ziekenhuis of de ziekenboeg in een bajes?
De verbinding harmonieleer /klank sleutelbos is intrigerend.
Met vriendelijk groet & hartje,
Chris
Snoeiharde schoonheid. Ja! Beste stukkie wat ik hier tot nog toe heb gelezen. Een waar Baudelaireske Prozagedicht.
goed stuk Hadeke
Hadeke, gefeliciteerd. Net heb ik het gelezen en het is een superverhaal.
Geheel terechte winnaar. Zeldzaam mooie sfeer!
Gefeliciteerd Hadeke!
Gefeliciteerd ! Met je mooie stukje en met de weekprijs. Volkomen terecht!
Chris
Gefeliciteerd, @Hadeke. Steengoed verhaal!
Dank jullie wel voor de reacties en waardering! Leuk dat dit verhaal mocht winnen.
En nu gaan we in harmonie voorwaarts, genietend van de verhalen waar ieder moeite voor doet en die daarom alleen al respect verdienen. Respect en waardering door oprechte feedback, die kritisch mag zijn, met de intentie om elkaar verder te helpen. En de weekthemawedstrijd is vooral een ‘leuk ding’, geen halszaak.(Dat moest ik even kwijt. De rest kan op het forum.)
Hay en Lousjekoesje: ik heb getwijfeld, maar twee sleutels kunnen al rinkelen, drie ook, en toch voelt dat voor mij niet als een bos sleutels. Vandaar.
@Hadeke. Wijze woorden en helemaal mee eens. Zoals je wellicht begrepen hebt, ben ik niet uitgeroepen tot weekwinnaar. De redactie heeft mij nog geen uitleg gegeven over het waarom,maar het zal wel te maken hebben met al het gedoe rondom de reacties bij mijn stukje, waar ik zelf aan mee gewerkt heb. Enfin, ik vind jouw stukje mooi. Gefeliciteerd.
Hadeke, ik begrijp je overweging om ‘bos’ te handhaven.
Eerlijk gezegd ben ik nog niet overtuigd, maar met of zonder bos vond ik je stukje er deze week bovenuit steken.
@peter dank voor je reactie. Ik ging er ook van uit dat jouw verhaal zou winnen. Toch zit er een zo optimaal mogelijke procedure achter het weekwinnaarschap, die niet alleen op hartjes is gebaseerd. Kijk daarvoor eens op het forum.
Wat ik sowieso zeker weet is dat Frank – de webbeheerder, die dit moois allemaal mogelijk maakt – met open vizier werkt. Uitleg zal je zeker krijgen, maar een website zoals deze beheren als hobby is een tijdrovende, dankbare, maar soms ook frustrerende klus en reageren zal niet altijd even snel gaan. Ikzelf vermoed geen ‘diskwalificatie’ van jouw verhaal.
En nu schrijvend verder. Leuk je hier en op Lit. Werk te lezen.
@Peter wat Hadeke zegt. Absoluut geen diskwalificatie hoor. De weekwinnaar wordt automatisch bepaald zonder enige menselijke tussenkomst of eventueel sentiment als geruzie en dergelijke. Op het forum staat inderdaad uitgebreid beschreven hoe het algoritme werkt. Samenvatting: het gaat verder dan sec het aantal hartjes.
@Hadeke gefeliciteerd!
@Hadeke en Frank. Bedankt voor de toelichting. Ik geloof dat ik het begin te begrijpen. Hartjes van niet-leden wegen minder zwaar dan hartjes van leden. Is dat de essentie?
Laten we vooral genieten van het schrijven en genieten van het lezen van wat anderen schrijven.
@Hadeke, gefeliciteerd met het weekwinnaarschap.
“In de bos” is wat mij betreft hier een dissonant. “Van de bos”. zou volgens mij wel kunnen, wanneer “bos” per se erbij moet.
Dingen die erg vanzelfsprekend zijn, doen het vaak niet goed wanneer ze opgeschreven worden. Hier blijft de(ze) lezer haken bij “in de bos”. Dat zal ermee te maken hebben dat bos een het-woord is. In veel samenstellingen is dat ook zo: sprookjesbos, fantasiebos, dennenbos, heksenbos, reeënbos, enz. Maar wel de sleutelbos.