0
Mijn grootste makke is mijn brein. Ik denk teveel. Hier is mijn hart, zei ik en ze lachte. Daar denk ik nog weleens aan. Mijn laatste trein is al vertrokken, alleen is maar alleen, zei zij en ik knikte. Waarom ben jij altijd ‘even elders’ als we eindelijk daar zijn? […]
Communicatie, Liefde, Maatschappij, Mensen, Poëzie
Denkpatronen
Fictie
Bitch
Ik klem haar tenger lichaam strak tegen mij aan. Het jonge ding kijkt met verschrikte ogen naar mij. Een blik van ‘Je gaat mij toch niets aandoen, hé? Ja, jij gaat mij iets aandoen!’. Ze slaakt een verstikte kreet. Met mijn hand voorkom ik luider kermen. ‘Het is goed. Kom […]
Column, Maatschappij, Mensen
Habemus papam
Witte rook! De kardinalen hebben gekozen! De menigte op het plein begint te juichen en te dansen. Binnen speelt zich echter een klein drama af: een van de kardinalen heeft bij de laatste stemming niet kunnen meestemmen. Waarschijnlijk de fout van de pasta, die met veel olijfolie gekookt was, waardoor […]
Liefde, Mensen
Geschenk
De wereld wordt wakker. Meeuwen jouwen elkaar al uit tijdens hun gevecht om de mooiste dame. Merels houden een zangwedstrijd om het in hun ogen mooiste vrouwtje. Nog gefilterd door de nacht verlicht het eerste ochtendlicht de slaapkamer. Benieuwd richt ik mij op in bed, is de zonsopkomst al weer […]
Natuur
Catalpa
Een natuurlijke, niet mee te dragen parasol die je beschermt en zorgt dat je niet verbrandt. Terwijl je elders op plaatsen zit waar de zon je geheel bedekt en rood zal gaan kleuren, zorgt deze Catalpa dat je je vrolijk en beschut voelt. Jij hebt hem jaren gekoesterd, bemest en […]
Communicatie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Elders
Ik kan me voorstellen hoe je in bed stapt -in je blauwgrijze pyjama- je het dekbed tot aan je kin optrekt, je het ruggedeelte een paar centimeter omhoog verstelt en je je ogen dichtdoet. Nog voor je wimpers elkaar raken verschijnt een gelukzalige glimlach op je gezicht. Ik weet waar […]
Fictie
Tabula Rasa
Het naaktmodel werd in natura betaald. Dat had verschillende redenen. Ten eerste liet de kunst zich zo minder uitkleden en ten tweede, de schamele kledingstukken die het model hiermee verdiende, hadden weinig om het lijf. Uitgeblust stond haar blote lichaam in de schijnwerper en als een lappenpop liet ze zich […]
Communicatie
Smerig!
Langzaam steekt ze het schoolplein over. Ze weet dat de jongens naar haar kijken, maar het gaat haar om die ene, die lange blonde uit de vijfde. Ze vangt zijn blik en glimlacht. Zonder om te kijken weet ze dat hij haar volgt naar de bank naast de fietsenstalling. Ze […]
Fictie
De grootvorstin
De zon rijst snel boven het kamp waar de zigeunerwagens staan. Kirvi, de chovihani van de clan spreekt zacht tegen Jutka: “Kaski san?“ Zij weet meer, kent de voorgeschiedenis van haar familie, maar tot de dag van vandaag mocht ze Jutka niet inwijden in het grote geheim. Jutka kijkt vol […]
Communicatie, Maatschappij, Mensen
De boze man
Ik stapte in de metro en ging op een plaats dwars op de rijrichting zitten. Schuin tegenover me zat een man met een hond. Hij keek boos uit zijn ogen en begon te schelden. Hij sloeg zichzelf hard op zijn benen. Ik vond het beangstigend om aan te zien en […]
Maatschappij
Zoals altijd
Ze doet wat hij zegt, zoals altijd. Haar stiletto’s klik-klakken over de stoep. De lichten zijn fel aan de straatkant, maar aan de andere zijde is het donker. Ze struikelt en valt tegen de ruwe muur die stinkt naar pis. Na een paar minuten (uren?) verbijt ze haar pijn, onderdrukt […]
Communicatie
Op tijd
Het lukte net om de laatste trein te halen. Ook bij de fietsenstalling had ze geluk. De man wilde juist afsluiten. “Hé, kom er in.” Hij maakte een uitnodigend gebaar. Met enige aarzeling liep ze naar binnen. Meteen daarna sloot hij de deur. “Ik wil mijn fiets pak…” “En ik […]
Communicatie, Mensen
Scene uit een goed huwelijk
Ze vindt de korte vierkante poten heel praktisch, want de mond van de stofzuiger past er net onder. ‘Dat was een goed koppel,’ zegt ze. ‘Sorry, ik heb het niet gevolgd.’ ‘Niet gevolgd? We zitten te kijken.’ ‘Nee, we zitten op de bank. Jij kijkt Lingo en ik kijk naar […]
Mensen, Natuur, Poëzie
Terugkeren
ik bracht de winter door wachtend op een woord ik zag de lente aan de horizon verrijzen dieren en mensen uit hun schuilplaats komen ik hoorde vogels zingen maar bleef zonder nieuws van jou rondom de huizen ontsteekt alweer een zomer enkele kuikens vliegen op als breekbare vlokken tegen het […]
Liefde, Mensen
Nep
Terwijl mijn handen typen, reizen mijn gedachten. Naar een prachtige plek zonder regen of storm. Een stukje wereld waarin mensen wonen die hun lach nog niet zijn verloren. Hier kan ik oprecht zijn en hoef ik mezelf niet anders voor te doen. Dit paradijs kent liefde zonder voorwaarden. Het is […]
» Volgende stukjes
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties