1747. Traag als lava rolde het Franse leger over het land, aarzelend bij rivieren en inundaties. Het liet slechts verschroeide aarde en lege panden achter. Verdreven werden wij, de bewoners, mannen, vrouwen, kinderen en hun kleinvee. Achter ons klonk het bulderen van kanonnen als vulkaanuitbarstingen. Onze huizen werden ingenomen door nieuwe mensen, nieuwe ideeën die vruchtbaar bleken op de verbrande bodem.
De vlucht kostte slechts nieuw bedstro.
In veiliger oorden maakte we kennis met nieuwe mensen, nieuwe opvattingen, nieuwe ideeën. Onze kinderen, kleinkinderen zijn veranderd door de nieuwe omgeving, losgetrokken van vastgeroeste ideeën. Vrijgekomen om te kiezen voor hun nieuwe leven, hun geloof, hun politiek.
Onze vrijheid is geworteld in voortdurende vernieuwing van opvattingen, steeds weer ontkiemend na de lavavloed.
« Levensvraag
Droom wordt werkelijkheid »
« Levensvraag Droom wordt werkelijkheid »
Column, Politiek
Verlichting als vrijheid
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van jack of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Levensvraag Droom wordt werkelijkheid »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@jack, een mooi uitgangspunt en origineel.
Mooi, bijzonder verhaal!
Leuk bedacht, maar hier neem je naar mijn smaak binnen die 120 woorden wat al te veel hooi tegelijk op je vork. Je vorige stukje kreeg minder hartjes. Toch vond ik dat veel beter. Maar het is de laatste tijd een gegeven dat veel mensen op 120w alleen nog maar naar de themastukjes kijken. Jammer!
Een mooi verhaal. Ergens wel geruststellend. Mensen zijn flexibel, zelfs al ze worden verjaagd. Hoewel dat heel erg is (of zou kunnen) zijn, toch weer het positieve zien en verdergaan. Dit stukje zet mij aan het denken.