Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde

De eerste keer…

2 mei 2014 | 120w | Benny Bielen | 10 |

Absolute stilte. Op blote voeten lopen ze over het zachte, kille mos. Hand en hand ontwijken ze takjes, bladeren, kevers. Geen woord komt er over hun lippen, ze spreken enkel met hun ogen terwijl ze steeds verder weg het bos in gaan. Boven hen vormen de takken een dikke deken, die zelfs de meest luidruchtige vogels het zwijgen oplegt.
De natuur zwijgt, terwijl haar hart jubelt. Ze wil het uitschreeuwen: ‘Hij is van mij! Eindelijk! Nog even en we…’ Maar ze voelt hoe hij in haar hand knijpt, alsof hij haar gedachten leest.
Deze stilte is hun bondgenoot, ze beschermt en verhult hun geheim. Ze is heilig, elk geluid kan de droom uiteen doen spatten. Het zal in stilte gebeuren.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Benny Bielen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »