Ach Steriel, ik voel me af en toe zo debiel met mijn minnende gedachten, op roostervrije lakens weekenden te vieren met bacterie dodende middelen zonder klankbord, baldakijn, klinkt ook zo fijn als omhoog geschoten biotoop, gelegen langs schroothoop vol ranzige kunstgebitten, erfenis filantroop die vast biljoenen salamanders heeft staan zoenen bij houterige olijfbomen die zich
klaarstoomden voor de eerste persing van olie, apathie, opgelopen tijdens bacterie uitzingen op bidstoelen, halleluja banken, rode wijn klanken voor Miss Montreal, bovenal geboren Sanne Hans,
sjanst met ‘Say Heaven, Say Hell’, hellup onze kat is pleite, plastische chirurgen zijn er onderhuids al uit, botox niet, help de onderuit gehaalde huid, steriele dodenmaskers, misvormde gezichten, ik draag rimpel met plezier als afgietsel van wonderbaarlijke schepping.
« Onder vuur
De kunst van het minimale »
« Onder vuur De kunst van het minimale »
Column, Communicatie, Maatschappij, Poëzie
Vingeroefening 2 met roostervrije lakens
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mir of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« Onder vuur De kunst van het minimale »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Mir, een leuke rap. Kon er geen touw aan vastknopen maar het ritme is boeiend.