‘Hoeveel zijn het er?’ ‘Meer dan zeshonderd scans, dat vind ik erg veel.’ ‘Ik had zoiets wel verwacht, jij hebt je hele leven al graag getekend.’ Mijn vriendin had gelijk. Het viel alleen tegen dat ik vier hele dagen nodig had voordat eindelijk alle tekeningen en foto’s waren gescand, dat […]

Mamadou, jong, strak en vergenoegd, strekt zich uit in de clubfauteuil. Hij is net aangekomen, vertelt hij, peddelend met zijn handen stak hij de zee over. De kano had hij samen met zijn vrienden in een diep donker woud gemaakt. Hele lieve mensen hadden vervolgens buskaartjes voor hem gekocht zodat […]

240 euri’s voor twee gedichten. Dat is de afspraak. Stipt om 12.10 uur stap ik op CS Rottedoodstad uit de trein. Joehoe! … Joehoe!!!, schalt de Dame over het perron. Zij wil mijn tas aannemen. Staan we samen aan mijn tas te trekken. Buiten draait de Alfa Romeo Quadrifoglio stationair. […]

Onzichtbaar … Soms denk ik : ‘Dat zou ik wel eens willen zijn!’ . Gewoon, als test … Wie zou het merken dat ik er plots niet meer ben, althans niet zichtbaar ben? Wie zou mij dan missen? En wat denken de mensen werkelijk van mij? Ja, daarom zou ik […]

De laatste keer kwam ik naar je toe met een bos pinksterrozen. Vorige week waren het fresia’s. Maar die stonken zei je en inderdaad: bij nader inzien bleek het ontbindingsproces al behoorlijk ver gevorderd. Ik maakte rechtsomkeert en fietste naar de bloemist om de hoek. ‘Je bloemen stinken!’ riep ik […]

En wat doet jouw Pappa voor werk? vraagt Juf aan Pimmetje. “ … mijn Pappa heet Koubooi. Vroeger bakte hij patatjes. Nu schrijft hij bonnetjes. Volgens Pappa zijn er heel veel mensen in de stad die stoute dingen doen. Die gooien afval op straat. Kopen geen kaartje voor de bus. […]

Soms zou ik onzichtbaar willen zijn, of zelfs doof, blind en gevoelloos, zodat alle pijn, ergernis en woede van deze wrede wereld van mij af zou glijden zonder mij te raken. Ja, iets zou over moeten blijven, maar een zachtjes ruisen, als warme regen op een windstille zomerdag, zou al […]

Zo bekeek ik onlangs een digitaal video-interview. De geïnterviewde Meneer is zelf interviewer van dit medium en wisselde van stoel om nu eens wat over zichzelf te vertellen. Hij nodigde een interviewer naar keuze uit, naar later bleek. De sympathieke Meneer vertelde openhartig over zijn drijfveren, zijn maatschappelijke status, familie- […]

Voor mij geen seks meer! Moge dat duidelijk zijn. Kan het woord Lente niet meer horen. En maar pezen. Ik zeg nog tegen het Vrouwtje: als je maar geen eieren gaat leggen. Nee, dat was niet aan de orde. Mevrouw zou in de menopauze zijn. Voorlopig vlieg ik me de […]

Onbeperkt limonade, stond er op het kaartje wat met een key-koord aan haar hals hing. En ze zou het krijgen ook. Ongehinderd en onbepaald stond het driftige tienermeisje te schreeuwen dat ze dorst had. Haar wijsvinger duwend op de borst van de arme medewerker van het speelpaleis. En weer wijzend […]

Zo links en rechts blog ik wel eens wat, maar wie leest mij? Misschien, dat ik het daarom leuk vind om online berichtjes te posten. Dan probeer ik mij voor te stellen, hoe mijn onzichtbare lezers eruit zien en waarom ze onzichtbaar blijven. Ja, je hebt ook van die lui […]

De 120woordenverhalen die ik schrijf worden soms gelezen. Er zijn broeders en zusters die soms meer willen weten. Het is rot maar ik scheep ze af met een smoesje. Hoe houden ze het hier vol op deze planeet? Gelukkig schrijven we ons even weg. Naar wat ons ook bezig houdt. […]

Ze staat ontspannen voor de klas. Het voelt als een droom die waarheid is geworden. Lesgeven is geweldig, de collega’s zijn aardig en inspirerend en de leerlingen kunnen haar niet moeilijk genoeg zijn. Hoe meer problemen, hoe leuker zij het vindt. Ze is als vrijwilliger binnengekomen met de vraag of […]

Is er niet ergens een schepje waar ik een kuil mee kan graven? Het hoeft geen grote kuil te zijn, maar precies zo groot dat ik er in pas. Dan spring ik erin, zodat ik onzichtbaar ben en aan de scherpe blik en die nieuwsgierige vraag kan ontsnappen. Ik wil […]

Hij trekt de voordeur achter zich dicht, met een klap die harder klinkt dan beoogd. De staalovens wachten. Zijn voorland ook: niet meer dan twee vierkante meter op de begraafplaats die hij dagelijks passeert. Daar waar nu enkelen worden aangesproken als geliefden, familieleden en vrienden. Het geschuifel verraadt hen. Wat […]