Ik moet een uil maken die lacht, ik dacht een soort van oplossing voor wat nog niet verzonnen, of een antwoord ook op dat aan hoeken stoot en telkens benen, tenen bloot niet zacht verschijnt of lacht als vacht voor blinde schenen Maar in letters, woorden weet ik macht; het […]

Reintje was een kleintje en was gek op kabeljauw hij ving ze uit het water met een net gemaakt van touw de stroom die liep in bochten om zijn mooie lemen hut dus reizen voor wat eten had daarom geen enkel nut. Reintje schrok eens wakker van geritsel in de […]

Onder de middag at ik dagelijks mijn boterhammetjes op. Ik zweeg als de dood. Op school mocht in de eetzaal niet gepraat worden. Toch niet ’s middags. Eten en zwijgen! Ik bezette een vast plaatsje aan de hoek van een tafel, keek angstig rond, zweeg en zweeg nog eens! Die […]

“We hadden nooit in het donker op pad moeten gaan. We weten hier heg noch steg.” Mijn stem trilt; helemaal klaar hiermee. Met alles wel. “Wat nu als het nog harder gaat vriezen. Ik heb het steenkoud. Als we zo blijven dwalen, zijn we straks blauw van de kou. Over […]

Toegegeven: dit stukje belichaamt enigszins mijn ijdelheid. Vrees: dames appreciëren het stuk niet. Hoop: heren gunnen me een vette knipoog. We planden een weekend Amsterdam en zochten een onderkomen “met een verhaal”. Gevolg: Op de hoek van de Stadionweg genoten we van het bed en ontbijt van The Happy Hooker, […]

Het wordt nooit genoemd. Ook niet in de plaatselijke weekbladen: Het Hoekhuis. Ouderen eten er dagelijks de gestampte pot; kiezen kunnen ze niet en hebben ze amper. Sommige vinden het gezellig om daar te eten en andere moeten wel. Ze kunnen niet meer voor zichzelf zorgen. Kilo’s aardappelen schilt ze, […]

De aanblik van de stille, nog steeds schemerige straat dreigt haar dag alleen maar meer te somberen. Het liefst zou ze de gordijnen weer sluiten om terug te keren in haar eigen kleine wereld. Wederom vraagt ze zich af, net als gisteren en eergisteren, waarom ménsen in vredesnaam niet aan […]

“De wc is in de gang, eerst deur rechts. Ik wil je vragen of je wèl wil gaan zitten.” Aldert keek of hij ongewild door Evert, zijn neef, was ontmand. Ook verkrampte hij enigszins, slikte een denkbeeldige prop door en zei: “Nou, eh, ik ben dat niet gewend. Ik ben […]

“Dimitri, zag je gisteren de boksmatch op tv?” vroeg Karsten toen hij die morgen op school aankwam. “Nee, ik was op bezoek bij mijn oma. Was een leuke wedstrijd?” “Zeker weten, maar ja misschien was ik een beetje bevooroordeeld omdat mijn favoriet meedeed.” “Vertel hoe het ging? Wie won? Hoeveel […]

Het is een discussiepunt van deze tijd, de strafhoek voor kinderen die niet luisteren of ongewenst gedrag vertonen. Het zou verboden moeten worden lees ik in diverse artikelen over pedagogisch verantwoorde opvoeding. Arme kids. Zelf gebruiken wij de gang en dan met name de trap. Niets ergs aan, vind ik. […]

‘Wat zit jij allemaal te googelen?’ ‘Gewoon … Nooit te oud om te leren, toch?!’ ‘Ja, oké, maar … harmonie, koperblazers, houtblazers, … Wil je soms bij een orkest?’ ‘Nee, niet speciaal nee. Ik ben niet zo muzikaal.’ ‘Ja, dat weet ik! Karaoke-avond … Memorabel!’ ‘Lach maar!’ ‘Nou ja, vertel […]

Op de lagere school moest ik voor het eerst met de meute meelopen: verkleed, in een optocht achter een fanfare aan. Ik houd niet van verkleedpartijen en van uniformen evenmin. Ik trok mijn trainingspak aan, deed een bal onder mijn arm en zo was ik voetballer. In mijn latere leven […]

De cyberkrokodil pinkte oprecht een paar welgemeende krokodillentranen weg. Ze had tissues nodig. Om in de zon te zitten. Haar schubben versteenden immers nogal snel. De trollen trokken de vleugels van de vlieg. Zij stroopte de mouwen op, spinde als een kat en ze schreef haar bevindingen op een blad. […]

Fanfare Berg en Fanfare Dal. Een begrip in concoursenland. Duizenden prijzen behaalden deze fanfares sinds hun oprichting in 1892. Won de Koninklijke Berg, dan was het zilver voor de Koninklijke Dal. Maar het omgekeerde gebeurde evenzoveel. Waarom de oorspronkelijke Fanfare Berg en Dal was opgesplitst? Niemand wist het meer. Wel […]

Ik ken mijn unieke toegevoegde waarde niet. Als ik vacatures bekijk duizelt het mij. Ik voel mij overspoeld met onmogelijkheden. Ik streef naar verandering en vind mezelf dus oplossingsgericht, maar ik bewandel de doodlopende weg. Het internet vermoeit mij met de aandacht die het opeist. Ik weet niet waar te […]