Schrijf mee!
« »

Fictie, Maatschappij

Eenzame Willem

25 maart 2016 | 120w | Han Maas | 5 |

‘Zo, zuster… Klaar! We kunnen het protocol afwerken.’
‘Alleen het protocol, dokter…?’
‘Even professioneel blijven, wil je? Goed: twee, vier, zes… Zes? We hadden toch zeven lancetten?’
‘Ja, eh… nee, nou ja… Dat zou kunnen.’
‘Dat zou kunnen?!’
‘Soms ben ik wel eens afgeleid, dokter. Sorry.’

‘Waarom ben je zo triest, Willem? De operatie is toch geslaagd?’
‘Nou, af en toe wel behoorlijk buikpijn, maar dat is het niet… Ik kan nergens meer heen.’
‘Waar niet heen?’
‘Een concert, een warenhuis… Om nog maar te zwijgen van een vliegveld. Iedereen mag doorlopen, maar mij pikken ze er weer uit.’
‘Waarom dan?’
‘Dat alarm natuurlijk. Ik weet niet hoe dat komt. Ik kan beter thuisblijven, ik kom toch nergens meer in.’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

8 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »