Redenaar viel op zijn knieën schokkend kwam zijn lichaam neer handen om de pijn gevouwen kloppen doet zijn jongeheer. Hij was al zover gekomen zoekend naar de juiste zin ogen konden hem niet vinden zwoegen sloeg de pijn erin. Deze pijn geeft hem visioenen zwetend wordt hij ze gewaar handen […]

Terwijl ik van mijn apehaar genoot, leek alles appie kim. Tot het moment dat daar een bekakte bollebof langs kwam banjeren. Die hufter had het lef mij vuig aan te kijken; of ik een temeier zou zijn! ‘Heppie ook een saffie?’, vroeg de gozer. Een saffie? Een klap op z’n […]

Serge was uit de broekzak van de solidaire samenleving gevallen. Hij vulde zijn dagen met het wegbrengen van lege wijnflessen, wijn drinken en televisie kijken. Op zaterdag ging hij naar de bakker, maar die was er nooit. Naar de kerk, volgens zijn buurvrouw. Serge was een dichter totdat zijn brein […]

Infaam trompettisme, daar lijdt de wereld onder. En wat zal het geven voor 2017. Geen idee. Welk metrum we ook aansnijden en de wereld in galmen, laat het alsjeblieft geen jatwerk zijn. Er zijn al zoveel popsongs opgeofferd, verkracht voor en door politieke doeleinden. Schandelijk. Infaam. Eerloos. En zo’n man […]

‘Als tante Bep komt, dan komen wij niet.’ Maar tante Bep komt wel. En iedereen is er. Wie weet is het wel de laatste keer, is de ‘palliatieve’ gedachte. Tante Bep praat met volle mond en haar kunstgebit tikt: soms regelmatig als een metronoom, maar meestal klopt het metrum niet. […]

Blauw, haar lichaam was blauw. Blauw als de zee waarin zij zo graag zwom of blauw als de ogen waarin ik zo vaak verzonk. Ze lag daar stil. Zo stil was zij nog nooit geweest, niet bij mij. Haar adem klonk zacht en rook naar de rozen die zij mij […]

De stamgasten op het terras voor Café De Sluyswacht stootten elkaar aan. Verrek, was dat niet De Tiller? Hij liep richting het Rembrandtshuis. Grijzer en kaler, maar die kwaaie kop herkende je direct. Zelfs de ergste penose meed De Tiller als de vliegende vinkentering. Vroeger. Was het al weer tien […]

Drie toetsen maar. 112. Ze was een schijtlijster. Hoe moeilijk kon het zijn dat nummer in te toetsen? Hoe kon ze in woorden weergeven wat ze zojuist gezien had? Hoe lang had het al met al geduurd? Het ging in een flits voorbij. De man die aan de tas sjorde, […]

Nu is het genoeg! Het zal nooit meer hetzelfde zijn. U niet meer kunnen bekijken. U niet meer te kunnen dragen. Enzovoort. Wat doet het toch pijn U zo mishandeld te zien. Dit hebt U echter niet verdiend. Wat spijt het me zo. Wat kunnen we er aan doen? Misdaad […]

Agent Pennengooi wachtte. In dit raamloze kamertje, in het zielloze binnenste van een glazen callcenter, werd de veiligheid van de natie beklonken. Voor een prijs. De bordkartonnen deur verboog toen deze open zwiepte. Op deze momenten ontging Pennengooi niets. Voor hem stond Adel Z, bootvluchteling. Tenminste, dat was hij 17 […]

Moord op de Noordpool. Met een banaan. Gewoon ordinaire bonje wie als eerste op het noordelijkste punt van de aarde mocht staan. In bevroren toestand bleek de banaan een prima steekwapen, waarna de dader de banaan opat en ervandoor ging. Althans, dit beweerde de enige getuige van de driekoppige expeditie. […]

Zouden ze er iets van gemerkt hebben? Al die mannen en vrouwen in nette kleren achter saaie schermen in dit zielloze kantoor. Zouden ze even op hun horloges gekeken hebben en hun wenkbrauwen gefronst? Ik had de tijd langzamer laten lopen. Fracties van seconden werden seconden werden minuten. En zo […]

Ze nam nooit halve maatregelen. Nee, ze nam maatregelen zoals ze het metrum in haar gedichten regelde – flink, maar nooit fout. In de hoek of op de trap, en heel gauw. Soms een flinke klap. De dorpelingen vonden haar een gekke dichteres en een ongewenste immigrante in hun plattelandse […]

Ik bezocht het Stedelijk om Jordan Wolfson te bestuderen Manic Love hing ondersteboven als een grotesk gedrocht, slierend aan kettingen als metafoor voor helse hartstocht, angstaanjagend genummerde frasen te declameren Onverlet het hypnotiserend metrum van staccato scanderen ontroerde het verminkte wezen me meer dan het vermocht schielijk blies mijn vooringenomenheid […]

“Life is never what you want,” zing ik zachtjes met de platenspeler mee. “When all your ghosts have gone to haunt,” ik draai me om naar de naakte temeie. “There’s an echo here tonight,” ik kwant naast de bange temeie. Ze trilt en zit onder het bloed. “You’re not alone […]