Sara beet op haar nagels. Hupte zenuwachtig heen en weer van het ene been op het andere. Hoe moest ze in godsnaam haar boodschap brengen? Heraut des onheils, dat was ze. Mooier kon ze het niet maken. De naakte waarheid zou ze moeten verkondigen.
“Johan, waar ben je?” Sara verhief haar stem. Geen reactie. Dus daalde ze de smalle keldertrap af.
Onder de verfloze oude deur glipte een streep licht naar buiten. Johan trok zich graag in deze kamer terug met zijn indrukwekkende verzameling opgezette vlinders. Honderden exemplaren had hij in de loop der tijd verzameld. Zijn laatste aanwinst was een grote weervlinder.
Sara drukte de deur open. “Johan, onze huurachterstand is weggewerkt! Dankzij jouw vlinders!”
Een doffe klap volgde…
« Herauten
Mijn leven (volgens Zendtijd voor Politieke Partijen) »
« Herauten Mijn leven (volgens Zendtijd voor Politieke Partijen) »
Communicatie
Vervlogen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mara Smits of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Herauten Mijn leven (volgens Zendtijd voor Politieke Partijen) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Sterk verhaal, Mara. Zeer passende en goed gevonden titel.
(Het zou ook in de tegenwoordige tijd kunnen, dan wordt het directer)
Goed stuk Maja. Ik denk net als @Nel dat het in de tegenwoordige tijd nog sterker overkomt.
@Mara, spannend, en een cliffhanger? Ik ben dol op vervolg-120w’s!
Spannend, vlinders in mijn…!
Ja mooi! Alsof ik naaste hp de keldertrap afdaal…
Dat wordt mot om de vlinders!