Tegenwoordig lopen we gebukt door de woonkamer; het plafond is onder onophoudelijke druk van steeds meer criminaliteit een flink stuk naar beneden gezakt. Ik vraag me af waar ik de afstandsbediening gelaten heb, maar voordat ik kan gaan zoeken, moet ik eerst plaatsmaken voor weer een horde vreemdelingen, die roeptoeterend door ons huis heen banjert, onderwijl deuren, ramen en gordijnen meezeulend. Mijn vrouw vraagt me iets, maar ik kan haar niet verstaan.
‘Stil,’ roep ik tegen de portretten aan de muur, de vertrouwd ogende gezichten die me vrolijk toeroepen dat alles zo goed gaat. ‘Laat af.’
Als ze bedaard zijn, richt ik me tot mijn vrouw: ‘Wat zei je, liefste?’
‘Of je nog gaat stemmen?’
‘Tuurlijk,’ zeg ik, ‘gezellig toch.’

Sterk! Taaltechnisch wel een klein puntje: naar mijn gevoel is het ‘een horde vreemdelingen, dat …’ en niet ‘een horde vreemdelingen, die … ‘
@Gijs (En ook @Ewald). Raak stukje! <3
een flink stuk naar beneden gezakt: zakken is altijd naar beneden. Dus: een flink stuk gezakt.
roeptoetend: roeptoeterend
‘wat zei je, liefste?’: ‘Wat zei je, liefste?’ (Wat met een hoofdletter.)
En @Ewald. Het is een horde vreemdelingen DIE: DE horde.
Ok, Han. Ik zei ook: naar mijn gevoel … Ik zat er dus naast.
@Ewald. Jazeker, dat las ik. Vandaar dat ik reageer.
@Ewald, @Han, dank voor jullie reacties.
@Han, suggesties overgenomen, behalve het zakken: met ‘naar beneden’ vind ik dat de betreffende zin een lekkerder ritme heeft.