Gisteren zat ik met mijn collega’s in een versleuteld plekje in het grote thuiszorgweb. In de huidige samenleving wordt alles uitgedrukt in getallen. Ook de zorg kan er niet aan ontsnappen.
De nieuwe rijksrestricties eisen steeds meer mathematische meetwaarden. Alles is economie geworden. In de nabije toekomst zullen woorden vervangen worden door cijfers. Onze kleinkinderen zullen spreken in rating.
Gedichten zullen hoogstwaarschijnlijk meer priemgetallen bevatten dan gewoon proza. Onze conversaties zullen steeds verder lijken op de algoritmes die ons nu al grotendeels, onbewust sturen. We worden allemaal één grote machine, eens opgenomen en verbonden, in het grote net.
Onze fysieke verschijningen zullen zich aanpassen in de mate waarin we de instructies al dan niet opvolgen. Amorfen hebben een streepje voor.
@Nele, het toekomstbeeld is al net zo kil als de tekst.
@Lomo: vind ik een compliment. Mijn doel bereikt. Niet dat ik geloof in dergelijk toekomstbeeld. Integendeel. (Daarom staat er ook fictie onder.)
Ongerijmd dat getallenfetisjisme. Goed stukje in 120 woorden. Heb ze voor de zekerheid toch maar even nageteld. Welcome to the machine!
Het is je reinste horror, Nele! Ik ga dwarsliggen?
@Mien: bedankt voor je mooie woorden. De machine ligt me steeds beter. Ik ga me er misschien toch nog gaan thuisvoelen zonder dat ik het erg ga vinden. 🙂
@Alice: Misschien is het nog allemaal zo mis nog niet. Dwarsliggen is een begrijpelijke reactie bij dit soort ingrijpende vernieuwingen. Maar, als je er eens diep over nadenkt hebben taal en wiskunde wel veel met elkaar gemeen, misschien wel meer dan we aanvankelijk kunnen aannemen. Als we de liefde nu eens in cijfers uit konden drukken…