Hij had een fors postuur en in zijn daden nogal dwingend, majoor Sjees. Sinds een kwart eeuw zat hij al op de koets. Een familietraditie. Heel de familie Sjees was koetsier.
Een toepasselijke naam had de familie ook. De familie Sjees die de sjees van Prins Carnaval door d’n opstoet trekt, zes paardjes aangelijnd. Paardjes? Zeg maar Belse knollen. In Heële om precies te zijn.
Gelukkig waren ze geen van allen ooit gesjeesd. Altijd keurig op tijd en in vol ornaat. Zodat de Prins achter op de kar kon gloren. Maar Kees Sjees vond het wel welletjes. Tijd om te herautimatiseren was het. Niet meer van die stijve pakken. Inzet van robotpaarden, console op de bok. Voor de geit ermee!
Prachtig Mien.Wel jammer van die koudbloedpaarden!
Mien: Aleuf, Aleuf!
Hij had een fors postuur klopt niet met in zijn daden…
Ben even kwijt hoe het heet.
En was in zijn daden had er moeten staan volgens mij…
Wel leuk bedacht!
Je hebt helemaal gelijk Jessy, was had er nog tussen gemoeten. Ruil ik daarvoor Kees in.
Hartje voor het origineel verwerken van het themawoord binnen de titel!
Mooi Mien, niet gesjeesd op de sjees. Als ze de geit maar niet achter de wagen spannen dan!
Wat lief Ewald. Dankjewel.