Eindelijk heb ik je as opgehaald bij het crematorium. Ik vraag me af of ik je tijdelijk in de schuur kan zetten. Laatst dacht ik je te zien bij een poëzieavond op het balkon in de schemer. Je gaapte zoals je dat thuis ook deed. Want je houdt niet van […]

Ze zijn er al weer enige tijd. Tot nu toe heb ik altijd geweigerd, maar mijn dochter komt er mee thuis en heeft ze op een schoteltje in mijn raamkozijn gezet. Dan begint het spel: twee maal per dag water geven. Het moederschap stroomt ineens weer door mijn aderen. Zij […]

Nog een uur en elf minuten op het moment als ik DIT schrijf. Ik moet en ik zal nog een 1 aprilmop verzinnen. Maar ik kom niet verder dan ‘je schoenveter zit los’. Mijn eerste 1aprilmop. Plintenladder dan? Benzinewater? Nee, allemaal gekende grappen. Het laat me niet meer los. De […]

Nou dat is me ook wat. Ga je op zoek naar een pot augurken, eindig je bij kaplaarsveterserendipity. Geen nood. Ik leg het u uit lieve lezer. Kijk zo werkt het. Ik krijg plots honger. En als dat gebeurt dan kan ik niet meer goed nadenken. Eten, eten, eten, denk […]

Vandaag maar weer eens mijn gymschoenen aangetrokken. Ik ga kilometerknallen. Minimaal tien. En van mezelf mag ik er zes minuten over doen. Zes minuten! Ja, zes minuten. Ik heb namelijk bionische gymschoenen, met ingebouwde accu. Die lopen zestig kilometer per uur. Tel uit je winst. Enige nadeel is wel dat […]

Ik moet de trein halen. Het is al laat. Hoe laat gaat de laatste? Ik ren, val over mijn loszittende veter. ‘Nee, deze gaat niet naar Amsterdam,’ zegt de conducteur. ‘Welke dan wel? Welk perron?’ vraag ik. Hij zwijgt, kijkt me zelfs niet aan. ‘Kom maar,’ zegt mijn ex-vriendin. ‘Ik […]

Het is vijf uur in de nacht. Het feest is voorbij. Hij herinnert zich de signeersessie. Hij weet nog dat het warm was in het schrijverscafé. Dat Connie onder een ventilator zat, maar dat d’r haar er niet anders uitzag. Ze gaf hem een paar schrijftips en veel drank. ‘Ik […]

De jaarlijkse uitvoering van Bachs Matthäus Passion door dirigent Barabbas, die over slechts enkele dagen zou plaatsvinden, gaat dit jaar niet door. “Een teleurstelling? Jij zegt het. Maar al deze aandacht verbaast mij eerlijk gezegd nogal. Ik had niet gedacht dat hier een haan naar zou kraaien”, aldus Barabbas. “Ik […]

Gisteren hebben we in Lelystad afscheid genomen van Cok. Alle kinderen waren er, met uitzondering van Arie. Die was Cok een jaar geleden al voorgegaan maar daar heeft Cok geen weet meer van gehad want hij was steeds minder van deze wereld. Eigenlijk is het nu goed zo. De muziek […]

‘Nee, ik zei: “Een paar veters.” En dan bedoel ik toch echt twee veters. Ik heb twee voeten en dus twee schoenen.’ ‘Ze zitten nu eenmaal per twee paar verpakt, meneer.’ ‘Verpakt? Noem je een papieren ringetje een verpakking? Haal dat stukje papier eraf, geef mij één paar, en bewaar […]

Het was ’s avonds laat toen de vrouw haar echtgenoot aantrof. Languit en gammel lag hij, daar op de azuurblauwe badkamertegels. Ze kreeg de schrik van haar leven. Eerst had ze nog gewoon aangeklopt op de badkamerdeur. “Doe nou open, man”, riep ze. Hij was vast aan het treuzelen, dacht […]

Ik ben een van de honderden Nederlandse voetballers die hun spelersgeluk beproefd hebben in het buitenland. In mijn gloriejaren verdiende ik 200 euro netto per week bij de Albanese club Korabi Peshkopi. Bij een overwinning ontving elke speler een winstpremie van 4 euro bruto. De laatste jaren van mijn voetbalcarrière […]

Even overweegt hij het vetertje op haar rug snoeihard te strikken – zoals ze hem ooit heeft gedaan – als ze glimlachend vraagt: ‘Wil jij mijn bloesje even vastmaken?’ Ze verlaat het grote huis, voelt nog steeds die oude, koude, maar rijke hand op haar rug. ‘Ik moet vanavond weg. […]

Hij had gedegen onderzoek gedaan: diep in zijn herinneringen gegraven, You Tube afgestruind en twee seizoenen Funniest Homevideos teruggekeken. Naar aanleiding van zijn aantekeningen had hij een ruwe selectie gemaakt en uiteindelijk van de drie meest geschikte projecten de haalbaarheid bestudeerd. Voor het eerst was hij oprecht blij dat hij […]

Vooral de foto met de half ontblote minister voor Ontwikkelingssamenwerking in een smoezelige hotelkamer, vergezeld door twee veel te jonge Filipijnse meisjes, vond gretig aftrek op de voorpagina’s van de ochtendkranten. Hij was niet de enige van mijn klanten die de cameraploegen op het Binnenhof ontweek op weg naar een […]