Schrijf mee!
« »

Communicatie

Te laat (fictie)

3 juni 2017 | 120w | nancy B | 3 |

Ondragelijk de pijn niet te verzachten
Het tij gestopt het keert niet weer
Wonderlijke heling niet te verwachten
Een kloppend gezwel, een hartzweer

Rotten en lijden, pijn tot op het bot
Verstrijken van jaren is als zout dat bijt
Een ziel geknepen, voorgoed kapot
Uitgezaaide schuld, knagend mijn spijt

Een verkrampte lach, verborgen treurnis
Ons verleden craquelé, uitgehold karkas
Gevulde leegte, doorzichtig gemis
Wat nu is dat vraagt naar wat ooit was

Uitputtend gevecht, je lichaam verhit
Verdoofde stilte zegt niets bedoeld
Tussen de regels maagdelijk wit
Woorden verdraaien wat mijn hart voelt

Ongeneeslijk genezen, tergend traag
Als dit dan dat, is als olie op vuur
Vroeger is helder, daarna is vaag
Waar was ik toch in jouw laatste uur

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van nancy B of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »