Ik was gisteren bij mijn dagbesteding. Ik was aan het vingerhaken, toen mijn afdelingsleidster even van de afdeling liep. Officieel mogen we niet op onze mobiel alleen tijdens de pauze. Ik kon het op de een of andere manier niet onderdrukken even mail te kijken. Nadat ik gekeken had kwam […]

Een favoriet kaartspel veelvuldig gespeeld onder europarlementariërs. Sommigen zijn zo fanatiek in dit spel dat ze iedere ochtend zich haasten om een handtekening te zetten op het aanwezigheidsformulier dat carte blanche geeft om de rest van de dag te jokeren. De fanatieksten zitten op de afdeling Financiën van het Bureau […]

Ik hou me vast aan… Ja, aan wat? Ik bind me vast aan… Ja, waaraan? Water stijgt tot aan mijn lippen. Ik strek mijn tenen. Heel even. Dan adem ik water. Zout en zilt en ik ga kopje onder. Verlies mijn bewustzijn heel langzaam. Zeepaardjes zwemmen aan me voorbij. Hee, […]

Laatst speelde ik een potje scrabble met medestudenten. Ik probeerde mijn lettertjes op zoveel mogelijk donkerroze en donkerblauwe vlakjes te leggen om op die manier iedereen af te troeven en als winnaar uit de strijd te komen. Nu zijn mijn medestudenten allemaal lid van de studentenvereniging, derhalve spreken ze een […]

Ze hadden elkaar leren kennen tijdens een tennistoernooi. Henk en Anja. Henk heette eigenlijk Hendrik-Jan maar ging er prat op zichzelf als een volkse jongen te zien en zich als zodanig ook te presenteren. Anja heette eigenlijk Annie-Margreta von Amstel Paradiso de Tatra. Maar dat kreeg ze nooit in een […]

Global warming, klimaatverandering, volksverhuizingen, wie weet wat de oorzaak van de nieuwe plaag is, mag het zeggen. Opeens is daar een pukkel of een puistje. Een gemene steek van een onbekend insect. Smeerseltjes tegen zwelling en jeuk helpen niet. Als er steeds meer slachtoffers opduiken, ligt er de uitdaging voor […]

Vraag en antwoord vormen de basis onder onze florerende samenleving. Zij geleiden ons op de weg naar kennis. Wie geen vragen stelt, zal geen antwoorden vinden. Het belang van het komende ritueel kan dan ook niet worden onderschat. De Quaestor – hij die vraagt – en de Respondent – hij […]

‘Als quaestor van de kerk doe ik veel meer dan de financiën beheren. Na de dienst ga ik ook rond met het pinapparaat voor de collecte.’ ‘Haha, pinapparaat?’ ‘Ja, daar hoeft u niet lacherig over te doen; mensen hebben tegenwoordig nauwelijks nog contant geld. Mijn takenpakket is behoorlijk uitgebreid de […]

Het was zijn eerste dienst. Hij had hem angstvallig voorbereid. ‘…Dialectica est bene disputandi scientia. Disputamus autem quaestor verbis.’ Oei, dat was een verspreking. Hij durfde zijn moeder op de eerste rij niet aan te kijken, zweet brak hem uit. ‘De dieren huisden vroeger vaak alleen in zwaar getraliede, minuscule […]

Hij was er al vroeg bij. Publius Valerius Publicola. De eerste schatbewaarder in de Romeinse tijd. Voor Jezus Christus wist hij al waar Abraham zijn mosterd moest halen en ook in welke hoedanigheid. Toentertijd was het zoete zwarte vocht al goud waard. Had hij zijn nakomelingen maar beter geïnstrueerd, dan […]

‘Eén, twee, drie: Atten!’ schalt het uit honderden kelen. Zij die dat nog kunnen, legen hun glas in één teug. Bezwete gezichten. Gretige handen graaien naar billen van langslopende jonge dames, die vrolijk lachend, maar fel van zich afbijten, blij als ze zijn dat ze in één van de huizen […]

Vijftig jaar geleden was ik eerstejaars student in Utrecht en lid van de katholieke studentenvereniging Veritas. De vereniging had en heeft haar pand aan de Kromme Nieuwe Gracht. In 1967 dacht de vereniging haar vleugels uit te slaan door het stadskasteel Oudaen aan de Oudegracht te kopen. Als groentje hielp […]

Het is de lekkerste mie van de wereld. Mummie. Zelf gemaakt door ons mam. Die komt uit Engeland. Ons mam. Niet de mie. Als ze uit Nederland was gekomen had de mie gewoon mammie geheten. Mijn vader, uit Nederland, is meer van de taart. Die maakt het liefst hartige taart. […]

Van nature gebruik ik veel woorden om mezelf te verduidelijken, waardoor ik me steeds verder ingraaf in de duistere krochten van de mensen tegenover me, die één voor één van mijn betoog afdwalen. Twitter moest uitkomst bieden. 140 karakters om een boodschap de digitale wereld in te sturen. Twitter bracht […]

Ik dobberde rond in mijn rustige gerieflijke wereldje. Soms hoorde ik vaag ‘koetsjekutsjiekoe, mmmlblblliefffff.’ Plotseling kreeg ik een gootsteenontstopper op mijn hoofd gezet en werd weggezogen. Ik spartelde, ik schreeuwde, vocht kwam in mijn longen. Licht bezorgde me een migraine-aanval. Toen zag ik haar. Ze lachte gewoon! Boos keek ik […]