Boer Bart heeft boter op zijn hoofd. Dat zeggen zijn medeboeren uit Brabant. Hij wil het niet zien. Natuurlijk niet. De boterprijzen rijzen weer de pan uit. Kunstmatig duur gehouden door boer Bart en zijn maten. Een ware botermijn. Die maten meten met twee maten. Zeker als de visboeren ook […]

Ik zet de tijd even stil en teken virtueel een beeldscherm dat kleur moet geven aan mijn herinneringen. Mijn ogen zijn naar binnen gericht en met gemixte emoties tast ik het beeldscherm af. Ik weet waar ik nu sta, maar zie ik mezelf nog terug op dat zwart-witbeeld? De beeldbuis […]

Je kunt er op wachten. Ledematen, hoofd en romp die spontaan de lucht in vliegen. Niet leuk. En al helemaal niet om te lachen. Diep triest eigenlijk. Wat oorlog met mensen kan doen. Als loslopend wild wordt menselijk vlees ingezet. Naar, heel naar. Als levende schilden om je achter te […]

De winnares van de schrijfwedstrijd was laaiend. Ondanks de mooie prijs overheerste vooral woede. Ze schreef een brief naar de badkamertrol die het asociale-media-circus in gang had gezet. ‘Het voelde als een mentale verkrachting,’ zei ze. Mentale penetratie vond hij belachelijk en een paar maanden later deed hij het opnieuw […]

Het zeurderige toontje van de deurbel maakt mij wakker en de goedkope rum klopt op mijn voorhoofd. Beide bevestigen ze dat een termijn is verstreken. Ik probeer te functioneren maar de spijkers in mijn kop werpen steeds nieuwe hindernissen op. Het beddengoed plakt en even later los ik de som […]

Ik heb er geen last van, maar mijn buurman wel. Toffeleritis. Een vreselijk enge besmettelijke ziekte. Je kunt het oplopen door oorcontact. Oorcontact? Ja oorcontact. Als een oorwurm in jouw tuin en oor heeft rondgeploeterd en vervolgens oversteekt naar de buren en daar precies hetzelfde doet en vervolgens weer terug […]

Het pantoffeldiertje Blurb leefde met duizenden of misschien wel miljoenen broertjes, zusjes, neefjes, nichtjes en vriendjes in een sloot, waar het water altijd lekker warm was dankzij het geloosde afvalwater van de nabijgelegen warmtecentrale, de verbinding met een riool, alsmede de illegaal door een aantal boeren gedeponeerde overtollige mest. Het […]

Kartoffelsalat hoe heetlijk is dat. Weer eens wat anders dan frites met mayonaise en een frikadel. Nein, geef mij maar Kartoffelsalat met een curryworst. Bij voorkeur eten in een viersterren wegrestaurant. Die zijn er. Jazeker. Mijn favoriet ligt in de nabij omgevin van de Nürnbergring. Waar precies moet ik schuldig […]

De Efteliing is weer een attractie rijker. Glansrijk is de naam. De attractie bevindt zich vlak bij de hoofdingang aan de rechterzijde. Daar waar ook het meertje en Fata Morgana liggen. Daar waar dagelijks de grote fonteinshow is en waar het theater zich bevindt. Toe maar. Zoveel te zien. Maar […]

Ik rijd ze altijd scheef, mijn schaatsen. Heb ik weer. En toch, ik ga haast nooit onderuit. Haast ja. Bij Helga ging het bijna mis. Ze voorspelde namelijk zo’n vreemd weer, dat het eventjes heel heet onder mijn voeten werd. Best lastig als je schaatsen an hebt. Het doet echter […]

De toffels zijn terug. Direct veel toffigheid in huis. Voelt u het ook al toffelen? Nee? Maar het toffelt vast nog. Mits een zekere hoofdbehaardheid. Een leidster van de jongste toffels merkte het eerst. Ze telde er minstens vijftig bij een kleine toffel. En het toffelde verder. De hysterie steeg […]

De artificieel intelligente deur heeft het al lang begeven. Totaal uit haar voegen gebarsten. Het schattige muisje blijft maar bergen baren, gemaakt uit veronderstellingen en gedachten van anderen die ons niet kennen. Een normaal gegeven, schijnt het, als je online gaat. Zo staan we daar allemaal wel boven op een […]

Al jaren geef ik avondcursussen aan volwassenen. Zeer divers volk. In al die jaren is slechts één keer een dame de eerste les naar me toegekomen om uit te leggen dat ze vanwege medicijngebruik soms wat vreemd gedrag kon vertonen. Ik vermoedde trouwens al iets, want ze verscheen in badjas […]

Aangezien ik als slotstuk in een zeker stukje werd genoemd en dus als staartje, wil ik niet de grijze muis spelen die ik langzamerhand word. Me nog immer kleurrijk voelend, besef ik dat het pigment mij verlaat. Hoe wreed, het is de tand des tijds die aan mij vreet. Geletterde […]

Stikdonkere nacht. Nou ja, een glimp licht van de straatlantaarn hulde de tuin van de kapitale villa in diepe schaduwen. De bewoners waren niet thuis, wisten we. We slopen door de tuin, in de geuren van kamperfoelie en pas gemaaid gras. “Sst! Daar beweegt iets!” zei André. We stonden abrupt […]