Het kostte haar nauwelijks inspanning: ze deed een flik-flak met gemak, had plezier in de arabier, maakte een radslag met een lach. De ringen gaven haar het gevoel te kunnen vliegen en aan de rekstok was ze haar eigen zweefmolen. Ze was een echte belofte, zei men. Toen dienden grote […]

Het leven is een feest maar je moet wel zelf de slingers ophangen, is het gezegde, dus ik maak een slinger van post-it, voor mijn verjaardag. Er is niemand meer, niemand de me zal feliciteren of een cadeautje geeft. Feest moet het zijn, dus ik ga straks een taart bakken, […]

“Hé, ben jij mijn fiets aan het stelen?!” Ik schrik en vlucht de hoek om. Ik ben zogenaamd aan het genieten van een zonnige vakantie aan zee, maar dit is het begin van een depressie. Mijn kleptomanie schiet in gang. Ik heb geen interesse in de fiets. Ik ben geobsedeerd […]

“Jij hebt geen depressie. Jij zit in een dipje en dat overkomt iedereen.” “Maar ik doe al weken niets. Ik denk niets. Ik voel niets.” “Wat jij nodig hebt is lekker eten met een wijntje, een warme douche en vroeg in bed. Je zal zien: morgen wordt alles beter.” Ik […]

Een heerlijk najaarszonnetje verbleekt zijn depressie tot een blank verleden. Oom Tom zit voor zijn huis en leest een boek over een hut. Hoe het niet en hoe het wel moet: de eeuwige spagaat. Hij denkt terug aan de stencilmachine uit de kleurrijke zwart-wittijd waarin veel zou veranderen. Maar op […]

Een beetje smoezelig mannetje. Zijn standbeeld ziet er fraaier uit dan zijn zelfportretten. En daarmee kom ik in een spagaat: wat moet ik mooier, knapper vinden, zijn beeltenis of de manier waarop die zelfportretten zijn geschilderd in een eeuw die ‘Gouden’ wordt genoemd. Daar valt niets meer aan te veranderen. […]

Chrisje lijkt langzaam weer bij haar positieven te komen en kijkt vol verbazing naar Smiecht en stottert. ‘Maar… jij… bent de Paashaas? Kijk! Er steken twee lange oren uit zijn kop. Wat ben jij een lelijke Paashaas zeg? Heb je ook zo’n lelijke eieren? Nou die hoef ik dan niet […]

Een tijdje geleden, dat schrijven. Al houdt het mij altijd bezig. Woorden, zinnen, taal. Knippen en plakken met woorden. Schilderen met taal. Even kwam het er niet van. Liet ik mij leiden door de sleur van het leven. School, in mijn geval. Ik zag er tegenop. Het moeten. Alles op […]

Het leven glipt uit je vingers, sluipt uit je lijf, je hoofd, je hart. Alsof je doodbloedt. Alles staat dan stil in jou en het is aardedonker om je heen. Het lijkt alsof er iemand in je is gekropen die alles kapot heeft gemaakt. Je ben kapot, gesloopt, verlamd. Geen […]

Vegetarisch, vis of vlees? Aardappelen? Koken, puree? Bakken in de pan of in de oven? Of pasta! Macaroni, vlindertjes, spaghetti. Lasagne, hmmm. Met bechamelsaus. Of met kaas natuurlijk; mozarella (‘gewone’ of wat duurdere van echte buffelmelk) of juist een pittige pecorino. Rijst kan ook nog. Gezonde zilvervliesrijst, Basmati of toch […]

Een herfstdepressie? Hou op! Het weer kan ik toch niet beïnvloeden. Onzin. Ik ben bovendien vrij standvastig, mij krijg je niet in een spagaat. Hooguit een split vroeger met gymnastiek. Ik haalde hoge cijfers. Behalve dan die ene onvoldoende voor geschiedenis. ‘Hoe noemen we de eeuw waarin Rembrandt leefde?’ Ik […]

Jij doet een trui aan, ik zeg dat ik juli mis als de herfstochtend dampig is en de lucht grijs. We zien de werkelijkheid verschillend, en de waarheid anders. Ik zeg dat de herfst mij depressief maakt, maar jij wil niets liever dan ritselende bladeren, mij de hand toereiken waardoor […]

Ik kreeg vandaag een blauw visioen van een herfstwandeling in de toekomst. Er was gewoon geen plaats meer op de aarde voor bomen en gelukkig waren er nog veel goedmenschen. Ze maakten platformen van petflessen, ze hadden ze op overschot. De melkboer was nu een strontophaler geworden. Hij verzamelde kakjes […]

Melancholie, als echo van verdriet. Herinnering aan lachen. Een spagaat in schoonheid en zwart. Napijn, verlicht door liefde. Versterkt door kwetsbaarheid. Openstaand voor verleden, het nu omarmend. Beelden en geluiden, Vastgelegd in geur. Wat was, gehecht aan wat zou kunnen zijn Wat is, te gevoelig. Tranen, opgedroogd en opgebrand, hebben […]

‘Moet ik de taart snijden?’ vraagt de bakker. ‘Nee.’ In mijn bonkende kop hoor ik de woorden van deze morgen. Hij kan vandaag niet komen, het zal voor een volgende keer zijn, zei de vrouw die ik niet meer ken en niet meer geloof. Het is twee uur in de […]