Het hele jaar wordt er niet of nauwelijks naar je omgekeken. Met soortgenoten zit je met touwen verpakt in het donker. Met wat geluk wordt je nog eens gecontroleerd of je er überhaupt nog wel bent. Samen met vele anderen, afwijkend in grootte, wordt je weer weggemoffeld in het donker. De zon staat inmiddels hoog aan de hemel. Je reis begint, soms rechtstreeks naar de kust, een andere keer de bergen over richting de mediterrane kust. Eindelijk op de plaats van bestemming wordt je uit de verpakking gehaald en lig je op het gras. Met enkele forse klappen op je kop verdwijn je bijna geheel de grond in om uiteindelijk de tent stabiel en vooral op zijn plek te houden.
« Verankerd
Wikje »
« Verankerd Wikje »
Column, Communicatie, Cultuur, Familie
Die andere haring
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Luc Verschuren of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
9 reacties
Reageren
« Verankerd Wikje »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Grappig. Heb een soortgelijke invulling al gisteren of misschiem al eergisteren ingezonden. Maar de Lostjes krijgen even voorrang. Iets met achterstallig onderhoud. ?
@Mien, had zelf ook problemen met uploaden van dit stuk, geen bericht van gekregen tot ik een tweede instuurde, toen kreeg ik wel een bericht dat het stuk dubbel zou zijn. Te technisch voor mij in elk geval.
@Rop. Leuke clou!
wordt je nog eens gecontroleerd – word je…
wordt je uit de verpakking gehaald – word je…
@Han, dank voor de terechtwijzing…..alweer…..zal er op letten…..thx.
@Rop. Geen dank.
@Rop, vooral leuk dat je de spanning er tot het laatst toe inhoudt.
@Cora : dank voor het compliment. Blij mee !
@Rop, origineel perspectief en leuk verteld.
Opm. anderen > andere
@Nel, Dank je Nel.
Ga erop letten…..