Ik behoor ongewild tot die steeds groter groeiende groep. Zonder de consequenties te kunnen overzien worden vergaande beslissingen genomen. Niemand kan in de toekomst kijken, maar dat die zo bitter moet zijn? Ik geniet daarom bewust volop van het ritueel; twee meiden in bad. Het besef; ook dit zal snel […]

Gebogen over haar stuur fietste ze stug door. Haar vlechten dansten in de wind. ‘Ga niet,’ had moeder haar nageroepen. Het begon al schemerig te worden. In vele huizen brandde de kerstverlichting. ‘Het is zijn eigen keus,’ dreunde het na in haar hoofd. Vanuit de verte zag ze een groepje […]

“Probeer eens wat bagage van je af te gooien dan kan je het vast wel beter aan. Mir gaat nooit op vakantie dus snapt de reactie van Saskia niet.” Hoezo bagage van me afgooien. Had ik maar bagage nodig dat zou namelijk betekenen dat het een stuk beter met me […]

‘Zullen we het over iets anders hebben? Heel graag!’ zegt haar broer. Tussen de amuse en het hoofdgerecht zitten minstens drie glazen wijn. ‘Nog even geduld,’ roept haar vader uit de keuken, ‘het moet wel gaar zijn.’ Haar bagage staat onuitgepakt in haar meisjeskamer. Alleen de muren herinneren aan vroeger, […]

Mensen zijn zich vaak goed bewust van hun eigen beperkingen. De gepensioneerde elektricien Henk miste dat inzicht. Bij zijn geboorte stond al vast dat zijn mentale plafond ooit zijn ondergang zou betekenen. Mogelijk heeft zijn bagage aan genen met een beperkte diversiteit daar een significante rol in gespeeld. Tot vandaag […]

Relatief vroeg in ons leven kruisten onze wegen elkaar. Je viel mij meteen op in de meest positieve zin. Bruine ogen, veel donkerder dan ik ooit gezien had. Je mooie donkere en vooral lange haren. Uit een gebroken gezin weliswaar maar dat maakte mij niets uit. Je had een bijzondere […]

Er staan nog geen veertig koffers naast elkaar op de planken bij mij op zolder. De oudste koffer kocht ik op mijn veertiende. Een klein formaat, klein genoeg om als handbagage mee te nemen op een vliegreis. Al snel kocht ik grotere formaten. Geen enkele koffer is op reis geweest, […]

‘Integendeel, dat appreciëren we zeer.’ De manager tikt zenuwachtig met zijn penpunt in het beoordelingsformulier. ‘Die twee patenten van dit jaar… daar, eh, zijn we je ook heel dankbaar voor.’ Hij port het afdelingshoofd dat uit zijn hibernatie opschrikt en schaapachtig meeknikt. ‘Dus… ik krijg een hogere functie?’ Barts ogen […]

Ik ben zoals gewoonlijk weer vrij vlot van het vliegtuig naar de lopende band gelopen. Volkomen nutteloos, aangezien de bagage er altijd vrij lang over doet om daar ook aan te komen. Maar het heeft ook geen zin om onderweg te lopen treuzelen. Nu zit ik op een ongemakkelijk stoeltje […]

Wanneer je op reis gaat wordt de hoeveelheid van je bagage meestal bepaalt. Er staat een limiet op. In het dagelijkse leven ligt dit even anders. Dan hoopt men op limieten maar dan liggen die blijkbaar erg hoog. Men is dan nooit goed genoeg en het kan steeds beter. Weer […]

Hier hadden ze lang naar uitgekeken; op leeftijd en alle hoop verloren. Toen de geneesheer vertelde dat ze een kindje zouden krijgen, konden ze hun geluk niet op. Precies op kerstavond braken Elsbeths vliezen. Het eerste geluid dat de nieuwgeborene voortbracht was geen gehuil, echter een luide schreeuw: ‘Denk maar […]

Koninginnedag. Ik zit aan de Prinsengracht. Prinsheerlijk. Het is mooi weer. Eigenlijk moet ik zeggen Koningsdag. Maar kan er niet aan wennen. Ik ben immers een boomer. En ook nog eens een boomer die tuba speelt. Voor niets? Nee. Ik krijg warempel gage. In de hoed die voor me ligt. […]

‘Dit is een trottoir, jongeman.’ De heer Vreeswijk schrikt zich een hoedje. ‘Nou en, boomer…’ Opvallend aan de fiets van de appende potentiële klimaatspijbelaar, is het ontbreken van een bagagedrager. Maar als je niet veel meekrijgt, heb je die ook niet nodig. ‘Oude van dagen’ had nog iets respectvol. Hij […]

De zware tas die ze draagt zit vol met haar verleden, heden en toekomst. Het is de bagage des levens, zoals ze het zelf noemt. Ze is onderweg naar nergens en dat ontmoedigt haar soms, soms ook niet. Slapen in de nachtopvang, overdag naar de dagopvang. Toch mist ze veel […]

Het ponypaardje heette “Caddy”. Hangbuikritme. En dan via de reflex de binnenkant van de voeten. C.q een soort standvastigheid voelen. Opbouwende waar je ze wil. Via het gevoel van aanraking; de kou aan de voeten voor het eerst voelende en na-trotserende. Van de geboorte naar de smaak van spinazie. Smaak […]