Waar we vroeger ons speelgoed kochten bevindt zich nu een kroeg. Dit is de locatie waar we samenkomen. Sommigen zijn direct te herkennen, anderen bezorgen mij krakende momenten. De hoofdschoolmeester die zijn opwachting maakt, kent iedereen nog bij naam. Alom respect.
Reden om weg te blijven is dat sommige klasgenootjes blijkbaar de herenliefde ontdekt hebben en zich daar nog steeds niet gemakkelijk bij voelen, begrijp ik. Anderen zijn juist op of nabij deze dag jarig en vieren feest elders. Bij de dames is de opkomst nog minder, degenen die er zijn herken ik meteen. Sommigen zijn zelfs leuk opgedroogd, anderen slechts opgedroogd. Ik verbaas me oprecht over het aantal stugge rokers, maar bovenal kijk ik uit naar een volgende reünie.

Rop, in 2007 hebben mijn toenmalige vriendin (die ik van de basisschool kende) en ik een reünie georganiseerd. Daar heeft tientallen uren werk ingezeten, om iedereen op te sporen. Uiteindelijk waren we met z’n twaalven, uit een klas van meer dan dertig kinderen. Hartstikke leuk geweest, maar toen er vijf jaar later weer een reünie was, vond ik er werkelijk geen donder meer aan. Dezelfde gesprekken, dezelfde herinneringen ophalen, dezelfde grapjes als vijf jaar tevoren. Vorig jaar was er weer een reünie gepland. Sommigen waren afgehaakt, een paar anderen waren ervoor in de plaats aangeschoven. Ik ben er niet meer heengegaan.
Dat zijn nog eens getallen! Ik was op de basisschool nummer 36 (alfabetische volgorde) terwijl er nog 2 of 3 achter mij kwamen. Er was voldoende animo bij ons en ik verbaasde me over de stap op de maatschappelijke ladder of juist helemaal niet. Jammer om te moeten lezen dat je als organisator zo weinig vreugde hebt teruggekregen voor je werk. Ik teken graag voor de volgende editie, maar jouw beweegredenen kan ik zeker begrijpen.
@Rop. Ja! Veel meer verhaal. Mooi.
herkennen anderen – herkennen, anderen
welke zijn – die zijn
maakt kent – maakt, kent
degene – degenen
rokers maar – rokers, maar
@Han. Dank je wel. Gewijzigd. Grt
Zoals eerder vermeld, Rop is jouw pseudoniem Pengar. Is poen in het Zweeds.
Betaal je die ook in klinkende munt uit aan je trouwe verbeteraars?
Binnenkort verrassend nieuws omtrent het pseudoniem! Mijn trouwe en minder trouwe verbeteraars bedank ik op blote knieën en soms brand ik een kaarsje voor ze. Thx
Het zal wel, Rop. Ik hoef geen dank. En al helemaal niet dat je een kaarsje voor me brandt. Ik ben niet zo voor nep.
Ik ben heel benieuwd. Op 26 september, vandaag precies een half jaar geleden, merkte ik onder jouw stukje ‘Calvijn’ (dat over fooien handelde) al op dat Pengar Zweeds is voor geld. Daar heb je toen verder niet op gereageerd.
Wauw, wat een fijne sneer. De bedankjes zijn zoals altijd gemeend en ik probeer ze zelfs te onthouden. En die kaarsen, die branden met echt vuur. Dank voor je reactie. Grt
@Ewald, binnenkort dus de hele uitleg. Thx. Grt
@Rop. Ik ben benieuwd!
Eerlijk gezegd … Het zal me worst wezen.
Ik citeer nu je waarde collega-schrijver Ewald: ´Ik ben heel benieuwd. Op 26 september, vandaag precies een half jaar geleden, merkte ik onder jouw stukje ‘Calvijn’ (dat over fooien handelde) al op dat Pengar Zweeds is voor geld. Daar heb je toen verder niet op gereageerd.’
Ik heb het ook eerder aangehaald. Geen idee, wanneer. Nogmaals, het zal me een zorg zijn.
@Levja. Ik weet dat het onmogelijk is om het iedereen naar de zin te maken, dus maak ik me daarover ook geen zorgen. Dat je een eigen mening hebt over het wel of niet gebruiken van een pseudoniem is je goed recht, net zoals dat het mijne is. Je commentaar lees ik dan ook zonder er een conclusie uit te trekken. Het is een mening, in dit geval jouw mening, net zo goed als er andere meningen zijn en zullen blijven.
Worst of zorg, allebei even belangrijk.
Volgens mij haal je me voor het eerst aan en heel digitaal met een @.
Niet dat dit belangrijk voor me is. In zekere zin gebruik ik, zeker in de digitale wereld, ook een pseudoniem. Hoewel dit erg mijn doopnaam is. Zie alhier mijn biografie. De achtergrond is veel diepgaander. Intimi kennen die.
De zorg, zeker nu de zorgsector, gaat me erg aan het hart.