“Liselotte, hier is het bord!” Hij tikt met zijn lat tegen het schoolbord aan. Waarom moeten die werken in zijn klas gebeuren? Op de vloer zit een man gehurkt te gluren in de muur. Zijn werkbroek komt niet hoog genoeg. Het leidt de kinderen af. Hun gegiechel is niet in […]

‘Koffie?’ Met een paniekerige piep van zijn muis klikt hij zijn chatsessie weg. Hoe lang stond ze daar al? ‘Ik … eh … was aan het chatten met Jules van de filatelievereniging.’ Ze kletst het koffiekopje neer op het eikenhout. Voetbad. Zijn nek gloeit. ‘Vergeten welke dag het vandaag is?’ […]

‘Wat denkt u te kunnen bijdragen aan het behalen van de klimaatdoelstellingen?’ ‘Allemaal nepnieuws! De echte natuurramp is de tsunami aan testosteronbommen, knoflookvreters en gelukszoekers die op ons afkomt. Het is tijd om onze hoektanden en onze vuisten te tonen en ze allemaal op de boot richting Zuidpoolgebied te zetten!’ […]

Omdat zij blind was, hadden ze een tandem aangeschaft om er toch op uit te kunnen in de door hen zo geliefde natuur. In het begin was het wel even wennen – Frits had tot dan toe enkel ziende vriendinnen gehad, die hun eigen fiets bezaten – met het opstappen […]

‘Dolf, buurman Alex is er!’ Alweer? Moe van het wandelen, kauwen zonder hoektanden, draait Dolf zich om in zijn mand. Ook een Duitse staander heeft er recht op om te gaan liggen. Amme kloten, denkt hij – die hij ook niet meer heeft. Hij is ‘geholpen’. (Maar waarmee dan?) Buurman […]

Ze was lekker bezig. Scouts zagen haar, vonden haar goed genoeg voor verdere selectie. Drie keer per week zou ze in Zeist gaan trainen. Hoe gingen we dat in ons huishoudsysteem opnemen? Onze gemengde gevoelens hielden we voorlopig maar voor onszelf. Op één van die trainingsdagen kwam ze veel te […]

Vroeger had het menselijk gebit ook nog een soort van cuspidaatfunctie zoals bij dieren het geval is. Bedoeld om de prooi beter vast te kunnen houden. Nu is de prooi die wij eten niet meer zoals vroeger dus die functie is door de tijd vervallen. Toch heeft het menselijk gebit […]

Hoewel veel monden tandeloos zijn, zonder scherpte en vuur en slechts gebruikt worden Om alles door te geven, waar of niet waa En gesprekken leiden tot geblaat over voetbal en politiek. Kan het ook anders, en interessanter voor prater en luisteraar en eigen herseninhoud. Tegengesteld aan het continue en saaie […]

Destijds was de niet meer te redden hoektand de eerste tand des tijds. Verlies en dood. Onthechting van alles waaraan ze zich al die jaren had vastgehouden knaagde steeds meer aan haar. Een paar door de tandarts genummerde elementen – waarvan twee gouden als kroon op zijn werk – zijn […]

Mijn waarde toehoorders, zo kom ik tot de conclusie van mijn aanvaardingsrede als hoogleraar Sociale Dontologie. – Gaatjes veroorzaken dementie. Met als gevolg: hoge zorgkosten en minder zelfstandigheid van ouderen. – Bloedend tandvlees verhoogt het risico op hart- en vaatziekten, ook met hoge zorgkosten tot gevolg én geeft een vermindering […]

‘Opa?’ ‘Ja Tijl.’ ‘Ik heb een wiebeltand.’ ‘Alweer?’ ‘Ja, maar nu een andere.’ ‘Dat is nogal wiedes.’ ‘Wat is eh… wiedes?’ ‘Logisch, vanzelfsprekend.’ ‘Hoezo?’ ‘Nou, het zou toch heel raar zijn als je nieuwe tand nu alweer los zou zitten.’ ‘Dat weet ik toch niet!’ ‘Dan moet je beter opletten […]

Geachte heer, Van harte gefeliciteerd! U bent geselecteerd voor het zogenaamde ‘Pevo’ experiment. U en 250. 000 andere gelukkige winnaars zijn geselecteerd om deel te nemen aan een nieuwe samenleving. Een samenleving zonder bureaucratie, geen paniekvoetbal over niet bestaande virussen – alleen nog maar voetbal zoals het hoort (!), geen […]

Ofschoon de naam doet vermoeden dat het gebit vierkant van vorm is, kan ik me desondanks toch voorstellen dat men ooit de plaats waar deze tand staat geplaatst tot hoektand heeft aangemerkt. Hoewel mijn natuurlijke gebit niet meer volledig is – ik mis enkele kiezen en drie voortanden zijn vervangen […]

Tijdens de TV uitzendingen van het glazen huis destijds in Enschede kwamen talrijke gasten. Dit vond plaats in een kroeg aan de overzijde van het glazen huis. Naast Floortje kwam ook de door mij zeer gewaardeerde Mevr. Lilianne Ploumen. Om boven te geraken moest men eerst aan mij voorbij. Altijd […]

Ik zat rechtop. ‘Wat is er?’ vroeg Anja. We sliepen op de grond in een tentje dat ik met de nodige moeite had opgezet terwijl Anja het luchtbed zou opblazen. De pomp waren we vergeten. Een prachtig meisje, maar met opvallend lange, scherpe, puntige hoektanden. Menige bloedlip heeft ze mij […]