Hij stond gewoon te kijken zoals vele omstanders dat zo doen bij een dergelijk voorval. Een half uur geleden snelde hij naar buiten nadat hij haar keel voor de allerlaatste keer had dichtgeknepen. Ditmaal was het hard genoeg. Dat ze weer zwanger was kon hij niet verdragen. Hij zou het zeker gaan missen, waar veel leed en lief gedeeld werd,
Als gebiologeerd staarde hij naar de vlammenzee op de plek waar hij zo vaak geweest was. Het ultraviolette schijnsel had werkelijk iets magisch. Pas toen de stalen handboeien om zijn polsen werden geslagen besefte hij dat het beter was geweest om niet zo lang te blijven kijken. Maar ja, hoe vaak zie je zo’n mooie uitslaande en alles vernietigende fik?
« Afstandsbediening is vrouwelijk
Slavernij in het Rijksmuseum »
« Afstandsbediening is vrouwelijk Slavernij in het Rijksmuseum »
Fictie, Maatschappij
Verschroeide aarde
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Luc Verschuren of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Afstandsbediening is vrouwelijk Slavernij in het Rijksmuseum »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ja Luc, als schrijver mag je het allemaal bedenken.
Het is meer vertalen naar 120w Willem. De man is gisteren tot 9 jaar en TBS met dwangverpleging veroordeeld. Grt
Ik dacht ook: mooi verhaal. Maar het is dus helaas waargebeurd.
Luc. Jammer dat je dit als een verslag schrijft en niet laat gebeuren, door het onder meer in de o.t.t. te schrijven.
Ja waargebeurd, maar desondanks ook een leuk verhaal, toch?
Ik ga erop letten Han. Dank voor je suggestie. Grt