Het alarm van Tobor kondigde het einde van hun wekelijkse vrijpartij aan. Avam en Eda maakten zich los uit hun verstrengeling terwijl de robot hen een aperitief bracht. Eda had honger gekregen en wijzigde de eerder opgegeven hoeveelheid van het menu voor het avondeten. Tobor ratelde en op zijn display […]

De zon schijnt in mijn gelaat en genietend van de laatste warme herfstdag wacht ik in een lange rij, soms twee passen vooruit schuifelend. Iedereen hier heeft een beoordelingsoproep gekregen. Zenuwachtig kuchend kijkt de man voor mij schichtig om zich heen. Plotseling stapt hij uit de rij en vlucht weg. […]

Kramer heeft de eerste 5000 meter bij de wereldbekerwedstrijden gewonnen. Hoe doet hij dat toch steeds? Er is geen journalist die bedenkingen heeft heeft over de suprematie van Kramer? En dan denk ik terug aan vroeger: Eric Heiden. Waarom schaatste hij opeens zo snel met de Olympische winterspelen? Is hij […]

Eerste parabel Adam was fysiek volmaakt en mentaal gelukkig in de tuin die zijn vrijgevige vader hem ter beschikking had gesteld om te onderhouden. Toen zag hij een vrouw, die onmogelijk Eva kon zijn, opduiken van tussen het gebladerte… Tweede parabel Eva flaneerde door de tuin en constateerde met welgevallen […]

Zolang als hij zich kan heugen, streeft de meubelmaker naar volmaaktheid, symmetrie en perfectie. Hij rust nooit, voordat hij echt tevreden is met een zelfontworpen stuk. Zelfkritiek en angst voor zelfgenoegzaamheid zijn allengs als vanzelfsprekend ingebakken. Zijn vrouw beschuldigt hem regelmatig van autistische trekjes. Diep in zijn hart weet hij, […]

Tegenwoordig huilt er niemand nog om mij. De allereerste keer had iedereen zich om mij heen verzameld. Een stroom van tranen vloeide samen met mooie woorden. Liefdevol werden rozen om mij heen gelegd. Rood, omdat ik daar zo van houd. De volgende ochtend volgde een vloedgolf van boosheid. Ik had […]

Deze plek was ooit een metropool. Het Gouden Hart werd het liefkozend genoemd. Daar waar de munten klonken en de burgers het goed hadden. Nu het was een moeras. Waar koude, gure lucht tussen de kalende knotwilgen door ademde en de overgeblevenen deed rillen en terug denken aan de zon. […]

De entiteit, een ectoplasma met een stem, had gemengde gevoelens over het gedwongen binnendringen van een wezen dat geen robot was in het enormste gebouw in de stad, in zijn paleis. Het wezen werd geboeid en moest plaats nemen in een vreemdsoortige stoel. Het durfde vragen: ‘Waarom?’ ‘Die vraag verraadt […]

Alleen via mijn geraaktheid door films door series boeken en gedichten alleen daarom al om die reden weet ik mij aanraakbaar door het thema vader/zoonrelatie en saamhorigheid de dood voor mijn pubertijd van hem maakte me kwetsbaar hard liet me de eendracht missen en versterkte me later ook toen ik […]

De stad was cyclopisch. Pas toen de laatste van zijn soort probeerde erin te ontsnappen aan zijn achtervolgers, werd hij zich daarvan bewust. Geen parken. Slechts vierkante, rechthoekige, pyramidale gebouwen. Brede, helverlichte lanen en winkelstraten, zonder voedsel om zijn honger te stillen maar vol van koopjes. Hij hield zich schuil […]

Bij medicatiecontrole op aanvraag van Mw. P. vind ik oude medicijnen en soms doosjes ongebruikte. Ik vraag waarom ze die medicatie niet gebruikt. Dan zegt ze zuchtend dat het duplicaten zijn van wat ze al slikt, dat ze er zieker van wordt en dat sommige medicijnen elkaar teniet doen. Slimme […]

Een kind komt lachend op me afgerend. Wat moet dat mormel van me? Een vrouw lacht haar tanden bloot als ze me passeert en zegt hallo. Zo een van het type dat waarschijnlijk met haar badpak in een saunacabine gaat zitten. Een orgastisch genoegen tijdens een middagdutje biedt ook geen […]

Dreigende grijze wolken trekken voorbij stof daalt langzaam terug naar de aarde bezieling heeft hier geen waarde levende vloed veranderd in eb van het dodengetij. Om besmettelijke ziektes te voorkomen delven we massagraven voor doden die gesneuveld zijn voor hun goden naamloos onder geschoffeld, hun laatste eer ontnomen. Niemand neemt […]

Schrijven is schrappen: in gedichten herschrijf ik mijn leven. Ik schrap en schaaf en neem de beitel in de hand. Hier nog een hoekje, daar nog even met schuurpapier over heen. In een spiegel bekijk ik het resultaat en realiseer me dat er nog meer weg kan. Spugend boven de […]

Ik verlang naar een man, naast me op de bank, tussen de lakens en vooral tussen mijn benen. Het begon allemaal toen de Radicale Vrouwen Beweging het wereldwijd voor elkaar kreeg dat vrouwen topposities gingen bekleden. Sindsdien is het afgelopen met oorlog, honger en armoede. “Zonder mannen is de wereld […]