Ik moest het dicht bij mezelf houden, zei hij tegen me, maar ik wist dat het goed bedoelde onzin was. Uitgaan van je eigen kracht en emotie, een mediator inschakelen en dan was er ook nog wel een goede advocaat die hij, met slechts een telefoontje, mijn casus eens wilde […]

En dan staat de politie voor de deur. Om pappa op te halen. Mamma huilt. Pappa loopt heel erg krom. Wat heeft pappa gedaan? Op school kijken ze zo raar. En het is zo donker in de klas. Dat was het thuis ook al. In het kringgesprek hebben ze het […]

Stilte. Diepe, oorverdovende stilte. Nee, daar fluit een vogel, bladeren ruisen zachtjes, een pauw roept, een boer ploegt. Maar verder, stilte. Je hartslag horen slaan, je maag horen rommelen, een scheet die je neus bereikt en waarvoor je alle tijd hebt om de geur op te nemen tot zij weer […]

Ik klim angstig op de stoel. Daar mag ik nog even drie minuten mijn hoofd voor het kleine raampje houden, het enige raampje in de kille bunker. Achter mij staan nog zoveel mensen in de rij. Ik voel het zonlicht op mijn bleke gezicht en sluit mijn ogen. Mijn gedachten […]

Heel langzaam transformeert mijn geest van heerlijke nietsigheid naar de dagelijkse realiteit. Tegelijkertijd groeit een nieuw gevoel: onbeteugelde vreugde in een juichend hart. Op het grijzige zeil staat iets te wachten dat ik na een lange strijd heb weten te veroveren. Ik denk aan het gevecht met mijn ouders. Hun […]

Voorzichtig denkt het kleine meisje lang na voordat ze antwoord geeft. Ze staat op het podium op het schoolplein, de hele school kijkt verplicht toe. Een verkeerd antwoord zal haar zieke moeder voor altijd naar een onbekende gevangenis sturen. Familieleden verzorgen omdat ze ziek zijn is absoluut verboden. ‘Zieke mensen […]

Het verplaatspuntperron staat vol wachtenden. Iedereen hier wordt tussen nu en 5. 20 seconden op arbeidsplaats Moederboord-West verwacht. De verplaatsing duurt een kwart seconde. Ik ga alvast klaar staan, mijn voeten klikken zich onbeweeglijk vast op de magneetplaat. Terwijl ik mijn hoofden door de dubbele compressiekap steek, valt een van […]

Ik deed alsof ik sliep en ze draaide zich muisstil bij me weg. Geruisloos zette ze haar blote voeten op de koude slaapkamer vloer. Ik voelde het evenwicht in de matras verschuiven en ik wist dat ze deze nacht zou verdwijnen. geschuifel, het geluid van een rits: stilletjes stond ze […]

Het is movember, de maand waarin mannen hun snor laten staan om prostaatkanker tegen te gaan. Dit is natuurlijk wat kort door de bocht, maar jullie begrijpen wat ik bedoel. Zelfs vrouwen gaan tegenwoordig zover dat ze mee willen doen aan movember. Er zijn erbij die zelfs een opplaksnor overwegen. […]

Onder de brandende zon stuift bruin zand langs de glazen koepel van Ecosafe 1. Jaap en Ine bestuderen gehypnotiseerd, met hun neus tegen het glas, de radioactieve stofduivels, die over de kale zandvlakte dansen. “Jaap, waarom mogen we niet buiten de stad spelen?” Jaap lijkt haar te negeren, dus geeft […]

Tussen de Duinfranjehoeden werd ze gevonden: Een zeldzaam Kleinporig kaalkopje. Het werd in 1997 voor het eerst ontdekt bij Wassenaar. Het toeval wil dat, in het zelfde jaar, Diederik Samsom afstudeerde als kernfysicus en dat hij in diezelfde periode regelmatig gesignaleerd is in Wassenaar. De wetenschap vermoed nu dat het […]

De sombere dag verglijdt, als drie aapjes verdwijnend in de voortschuifelende nacht: stom voor lijden, doof voor wanhoopsnijd, blind voor het misbruiken van een macht. Het was niet anders lang geleden. De stommen leerden nooit spreken. De blinden zagen nooit te lezen. De doven hoorden nooit medeleden. Sombere gedachten zijn […]

‘Hoi Merel, alles goed?’ ‘Ja, geweldig! Druk op het werk, allemaal leuke dingen. En met jullie?’ ‘Fantastisch, hè, Jip? Hij heeft het zo naar zijn zin op school.’ ‘Maar mamma…’ ‘Ze hebben zo’n leuk klasje. Hij vindt zijn juf heel lief.’ ‘Nou, juf Lenie…’ ‘We boffen maar met die zorgzame […]

Het alarm van Tobor kondigde het einde van hun wekelijkse vrijpartij aan. Avam en Eda maakten zich los uit hun verstrengeling terwijl de robot hen een aperitief bracht. Eda had honger gekregen en wijzigde de eerder opgegeven hoeveelheid van het menu voor het avondeten. Tobor ratelde en op zijn display […]

De zon schijnt in mijn gelaat en genietend van de laatste warme herfstdag wacht ik in een lange rij, soms twee passen vooruit schuifelend. Iedereen hier heeft een beoordelingsoproep gekregen. Zenuwachtig kuchend kijkt de man voor mij schichtig om zich heen. Plotseling stapt hij uit de rij en vlucht weg. […]