Betsy genoot nogal wat belangstelling, niet alleen van het dagelijkse publiek in de zoo, maar ook van de mannetjesolifanten aldaar. De mannetjesolifanten wierpen vaak veelbetekenende blikken in haar richting: speels, ondeugend, verlangend, soms een beetje stiekem. Jeugdige blikken uit oudlijkende ogen.
Betsy liet zich die blikken best welgevallen. Zoals aantrekkelijke vrouwtjes overanderlijk doen.
Uiteindelijk was er een mannetjesolifant die verder ging dan alleen kijken. Een grote mannetjesolifant die zijn belangstelling duidelijk maakte op een onmiskenbare mannetjesolifantenmanier, door middel van infrasone communicatie die niet waarneembaar is voor menselijke oren, door een periodiek gebeuren dat musth heet; tijdens de musth loopt er vocht uit de musthklier, gelegen halverwege het oog en het oor aan beide zijden van de kop van de olifant.

Recente reacties