Geen foto nodig om mij aan jou te herinneren. Jij bent ergens, net als vele anderen, mij niet tot last. Alsmaar meer voor mijn ogen. Beelden worden vaag en aangetast. De legers blijven en er komen steeds soldaten bij. Gesneuvelden, verminkten en enkelen die heelhuids aan de glorie ontsnapten. Herinneringen […]

Enter, Gerard slaat op de toets, “uw wachtwoord is onjuist” mompelt hij geërgerd voor zicht uit, “jahoor, Janny heeft natuurlijk weer zitten te klooien”, dan luider ”Janny, wat is het wachtwoord van de buurtvereniging? “Ezel” klink het afwezig vanachter Vijftig Tinten Grijs gehuld in de omslag van een streekroman. Woest […]

‘Vind je eigenlijk zelf dat je geschikt bent voor dit werk?’ vroeg zijn baas met een opgetrokken wenkbrauw. Het verraste hem. Zeker meer dan negen jaar deed hij wat van hem werd gevraagd, en meer dan dat. Als het nodig was maakte hij overuren, al was het in het weekend. […]

Het is stil, misschien wel te stil. Het duurt even voor ik weet wat er mist. ‘De ezel is weg.’ Onze buurman is me voor, hij staart over het hek in de leegte van het weiland. ‘Gestolen.’ ‘Hebben ze de dieven al gepakt?’ vraag ik. ‘Nee, niemand heeft wat gezien.’ […]

Droevig stond de eenzame Ezel te kijken in het modderveld waarin zijn weilandje was veranderd na al die regendagen in december. De spetters drek vliegen om zijn vriendelijke, zachtmoedige oren als hij van verveling een rondje gaat draven. De Ezel zuchtte zachtjes nadat de baas had hem verteld dat hij […]

Oh ja! Een ezel. Ik wil heel graag een ezel! Eentje helemaal voor mezelf. Waar verder niemand aan mag komen. Een ezel staat al heel erg lang op mijn verlanglijst maar helaas heb ik die nog nooit gekregen. Dan neem ik mijn ezel mee aan de hand en zet hem […]

Zo vader de zoon de zoon stelt de eisen de vader zonder aarzeling of mindfuck die ja zegt op het voorstel ingaat toch na jaren soebatten lijkt de oplossing blijkt de behoefte gegroeid als stoere bink als bijna 64 jarige zo intens zo diep beleven van hoe wat gaande is […]

In een land waar varkens in te krappe appartementen huizen, onder erbarmelijke omstandigheden vervoerd worden van hot naar haar, om vervolgens meer dood dan levend verdoofd te worden, zodat ze vooral pijnloos op ons bord mogen verschijnen als een sappig karbonaadje, een land waar, in schimmige hokken, kippen met half […]

Hoe geef je zesendertig jaar vrijheid terug? Hoe geef je zes mensen hun waardigheid terug en trek je minachting van de omgeving in? Hoe ontdoe je ongewilde bekendheid? Slachtoffers en daders zijn duidelijk aan te wijzen, maar gaat iemand zijn vingers daaraan branden? Is het opsluiten van zes onschuldige mensen […]

Elke maandagavond zwem ik in het zwembad van een revalidatiecentrum in Rotterdam. Dat zwembad heeft een beweegbare bodem zodat mensen met een rolstoel er bij de hoogste stand zo op kunnen rijden. Daarna zak je dan vanzelf langzaam in het water. Dat is ook een uitkomst voor mensen die slecht […]

“Gloeiende!” Moeder is razend: “Ik zeg niet voor niets dat je met die bal naar buiten moet! Dat was een antieke vaas!” Ze probeert Jaap een oorvijg te geven maar hij duikt weg en rent om de tafel. Buitenzinnen schreeuwt ze: “Kom hier stuk verdriet!” Jaap, geenszins van plan vrijwillig […]

Er heeft zich wederom een schietdrama afgespeeld. Daarom komen alle wapeneigenaren bij elkaar. Om harde afspraken te maken. Om te beloven dat ze hun wapen nooit zullen gebruiken om weerloze kinderen dood te schieten. En dat de ouders beter op hun kinderen zullen letten. Grenzen gaan aangeven en strenger opvoeden. […]

Hij zat met een vriend aan de bar iets te veel bier te drinken toen er twee vrouwen op hen af kwamen. Zijn vriend was duidelijk al verloren zodra hij de uitnodigende blik van de linker zag. Hijzelf glimlachte vriendelijk naar de andere vrouw, die al net zo onstuimig keek. […]

Elke zomer in mijn jeugd woonden we in hetzelfde huisje aan zee. Mijn vader genoot van zijn vrijheid. Hij droeg die weken geen stropdas, maar wel een korte broek. En die trui van een onbestemd soort bruin. In die trui was hij meer van ons dan door het jaar heen. […]

‘Zit die broek niet een beetje strak?’ Paul kijkt veelbetekenend naar mijn kruis en dan naar mij. ‘Hoezo?’ Voorzichtiger. ‘Nou gewoon, hij lijkt zo..…ssstrak te zitten.’ Nonchalant loop ik naar de trap. Hé, ik bedoel, tof als je man nog interesse heeft maar deze blik voelde heel anders. In een […]