“Aaaah!”, Ria komt met veel lawaai de trap af gedenderd. “Wat is er?”, vraagt Johan. Zij hijgt: “Op zolder … spin … ogen zo groot als schoteltjes. Ik hoorde hem zelfs over de houten vloer lopen.” Johan grapt vrolijk: “Overdrijven is ook een kunst, of niet?” Kwaad sist ze: “Denk […]

Het gezicht van de conducteur was asgrauw. Dikke zweetdruppels parelden op zijn voorhoofd. Reed onze trein misschien écht steeds sneller? Gealarmeerd stond ik op en volgde de conducteur naar de cabine van de machinist. ‘De remmen blijven weigeren!’ riep de machinist. ‘Straks krijgen we een scherpe bocht! Dat redden we […]

‘De wereld draait wel door,’ waren zijn laatste woorden. En dat deed de wereld ook. Omdat de wielen van de trein ook gewoon doordraaiden. Behalve zijn leven stopte er die dag helemaal niets. Dankzij hem kijk ik nooit naar het programma waar Matthijs van Nieuwkerk zo groot mee is geworden. […]

Er was eens heel lang geleden een zichzelf wegcijferende zorgzame ziel: Florence Nightingale. Daar zijn wij, verpleegkundigen, de afstammelingen van en men denkt ook dat wij genetisch verwant zijn. Tegenwoordig is verplegen, dank zij haar, een beroep, verpleegkundigen studeren gemiddeld 5 jaar en blijven studeren. We zijn zeer zorgzaam. We […]

‘Waar ben je?’ Op Schiphol besloot ik blind te worden. Vijf tellen later bedacht ik dat doof zijn ook wel handig was. Iemand tikte mij op mijn schouder. Iemand nam mijn rechterhand vast en op basis van een ruim vijftig jaar oude huidherinnering vermoedde ik dat een vrouw mij vast […]

Vorige week heb ik in de supermarkt de caissière na het afrekenen even getrakteerd op een applausje, vanwege haar professionele afhandeling van het proces ‘boodschappen doen’. Ook de parkeerwacht, die uitermate kundig mijn auto voorzag van een prent, heb ik verrast met een staande ovatie. Later die dag heb ik […]

De hemel boven het Schoonselhof was somber, bijna duister. Gedurende een ogenblik beeldde hij zich in dat de lucht boven de begraafplaats vol mist en vroege dauwflarden hing. Maar neen: de lucht was dezelfde als altijd boven kerkhoven. Het was begin november en kil. Het zou een koude winter worden, […]

Onze vorige minister van financiën, De Jager, sprak graag kritisch over Zuid-Europese landen, met hun labiele banken. Neen, dan wij met onze degelijke financiële sector! De ABN en Fortis genationaliseerd en nu dan de SNS in staatshanden. Die bank was er ooit voor de gewone man, tot ook daar de […]

De taal die Klijnsma denkt te moeten bezigen is tenenkrommend en bezorgt mij een barstende hoofdpijn. Een politicus hoort zakelijk uit te leggen waarom een beslissing genomen is. Vroeger sprak de politicus op een wijze die niemand begreep. Dat heet ‘Lubberiaans.’ Je verschuilen achter opmerkingen als ‘harstikke moeilijk om uit […]

Samen met haar man verliet ze de aula. Ze hadden net zijn oma naar het graf gebracht. Thuis had ze een takje Salie uit haar tuin gehaald, om dit op het graf te leggen. Ze wist, dat wanneer ze naar de auto liepen ze langs de begraafplaats zouden komen. De […]

“Wat ligt ze er mooi bij hè,” fluistert hij. Geroezemoes van belangstellenden wervelt rondom de ebbenhouten kist met roomkleurig satijn. Omdat ik vlakbij de fluisteraar sta vang ik zijn vraag op, en werp ze als confettisnippers de door rouw bezwangerde lucht in. Hoezo, ‘ze ligt er mooi bij’?! Ergernis schraapt […]

Pastoor Swinkels opent zijn slaapkamerraam: ‘Hoor de kerkklokken eens tekeer gaan? Ze lijken wel gek geworden!’ ‘Schavuiten! Belletje trekken, bah!’ Mevrouw Swinkels spuugt op de grond. ‘Dat moet dan voor ‘misdienaar’ doorgaan. De jeugd van tegenwoordig heeft nergens respect meer voor! Dit kan maar één ding betekenen!’ Haar man kijkt […]

Onder deze steen ligt nu mijn geschiedenis tot op heden. Maar ik kan wel aan de gang blijven want op het moment dat ik dit schrijf is er alweer geschiedenis geschreven. Morgen is vandaag alweer gisteren. Het glipt door je vingers als los zand met het verschil dat je los […]

“Zal ik je optillen, Sophia?” “Mama? Wat raar dat opa onder een ruit ligt. Hij lijkt wel een wesp, gevangen onder een limonadeglas, die beweegt ook niet”. “Opa is dood lieverd, weet je nog? Hij ligt onder glas zodat we afscheid kunnen nemen, voordat hij begraven wordt”. “Dat is niet […]

Baldert laveerde tussen de lavaklippen door. In de schuimende branding sprong hij uit zijn boot en trok hem op het zwarte strand. Het midden van het eiland, waar ooit de krater lag, was nu een cirkelvormige, met hei en dwergstruiken begroeide vlakte. Daar stond Albans hut, opgetrokken uit granietblokken. Toen […]