Schrijf mee!
« »

Fictie

Hartinfarct

25 maart 2013 | 116w | Tcr | 4 |

Daar zaten we dan. Niemand had nog wat gezegd. Op de achtergrond klonk het fijne getik van de koekoeksklok. De dunne gouden wijzertjes.
Zo nu en dan ademde ik diep in. Overal kon ik het ruiken. Anijsmelk. Wol. Zoetig. Ik was hier lang niet meer geweest. Veelstelang.
Kleine Simon zat op de grond. Hij speelde met zijn tankwagentje. Hij en mijn moeder waren hier elke week. Ik nam een slok van mijn koffie. Het zilveren lepeltje rinkelde in het kopje.
Mijn ogen gleden richting de ramen. De witgehaakte gordijntjes.
“Mama.” Ik keek op. Kleine Simon had zijn hoofd naar de tafel gedraaid. Hij schuifelde naar mijn moeder. De tafelpoot kraakte. “Krijgen… Krijgen wij nu opa’s huis?”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Tcr of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »