Schrijf mee!
« »

Maatschappij, Mensen

verscholen

26 maart 2013 | 120w | Account verwijderd | 8 |

Daar zat Mieke trillend van vermoeidheid op haar hurken. Ze hijgde van het rennen haar borst voelde beklemmend aan. Ze spitste haar oren en hoorde geritsel van muizen die waarschijnlijk eten zochten. De wind joelde opeens door de wieken, maar ze stonden vast want de wind was veel te hard. Het hout van de draagbalken kraakte erbarmelijk door de molen. Een koude tochtvlaag gleed langs haar schouders. Ze verzette zich stilletjes omdat haar knieën begonnen te trillen van vermoeidheid. Alles was vol van de spanning die ze voelde in de kleine ruimte waar zij zich had verscholen. Ze zag een stoel en ging daar zitten. Krakend vulde de oude molen haar met een gevoel van triomf, ze was niet gesnapt.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Account verwijderd of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

11 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »