‘s Morgens drink ik sterke koffie. Zo verdrijf ik de demonen, die achter mij aan, al wervelend en temerig fluisterend, de trap afgedaald zijn. Halverwege de morgen worden de eerste bressen geslagen. Dan voel ik ze, zoals al die andere dagen, aan de randen van mijn ik knagen. ‘Ho,’ roep […]

‘Geef me nog een half uur om met mijn dochtertje te knuffelen. Dan kom ik met haar naar buiten.’ De man klonk rustig en beheerst. Binnen het politieteam overlegde men onder hoogspanning. ‘Laten we hem dat halve uur gunnen. Daarna gaan we zo nodig alsnog geweld gebruiken. Als we het […]

Inge smijt de achterdeur dicht. “Ik kap er mee! Klotesport!” “Nou, nou, Gerda Gezellig! Weer verloren?” “Nee, er was geen wedstrijd, gewoon training. Maar iedereen is sneller en schiet beter dan ik. Ze lachen me allemaal uit.” Geurt knikt geërgerd. “Ja, stop maar weer. Je hebt werkelijk het doorzettingsvermogen van […]

Kun je, al rollend en dollend, schuivend en snuivend, ruikend naar schapenstront, helemaal in het rond stuiterend met goed fatsoen een dijk bewandelen? Ik niet. Dijken bespotten zich niet met kolderieke grappen en prille lenteachtige kriebels, ze hebben het druk met water, gras en schapen. Trekken zich niks aan van […]

Was het een Frans paard met een meisjesnaam, of had iemand het over een paard met een Franse meisjesnaam? De naam werd onherroepelijk verkeerd uitgesproken. Ik graaide met mijn ongewassen handen in de tijgernootjes en probeerde nog één keer te luisteren, maar de dommige blik in de ogen van het […]

Hoeveel zal ik er in mijn leven hebben gebouwd? Ettelijke, dat is zeker. Menig architect kan daar een puntje aan zuigen. Eerst maakte ik ze van blokken en later bouwde ik deze van zand. Thuis in de zandbak en op het strand. Ook toen ik me volwassen mocht noemen, kon […]

Weet je wat doe vandaag maar even niet de nacht is met zoveel geweld over mij heen gelopen dat vandaag even in de wacht staat en ik besloten heb om gisteren te herleven niet dat het echt een hele mooie dag was of goed, makkelijk en bijzonder maar gisteren heb […]

Kop op, meid. Morgen is er weer een nieuwe dag. Vandaag behoort morgen tot het verleden. Blijven stilstaan heeft geen zin. Gedachten eraan wijden is zinloos. Het verandert niets aan de situatie. De beslissing is onveranderlijk. Ook al was het een eenzijdige keuze, een eenzijdige beslissing. Niet jouw keuze, jouw […]

Ik ben geen moeder die slippers meegeeft naar het zwembad, daar denk ik niet eens aan. Ze mogen met hun regenlaarzen springen in de plassen en hun handen vies maken in het zand. Ik sta niet eindeloos te turen naar de zakken vol met pepernoten om te ontdekken waar de […]

Het moment dat ik de allesomvattendheid van al dat onderling verbonden is doorgrond wordt mijn openbaringseuforie bruut overmeesterd door blinde paniek. Deze nieuwverworven staat van bewustzijn kan niet ongemerkt voorbij zijn gegaan aan kwaadwillenden die in de gaten moeten hebben dat de volgende gezalfde zojuist ontwaakt is. Ik heb zojuist […]

De psycholoog kijkt mij aan. ‘U bent mishandeld en misbruikt door uw vader en oudere broer. Uw moeder zag het niet of wilde het niet zien. U kunt er nog altijd niet met haar over praten, ook nu zij tegen de tachtig loopt.’ Ik droom het gesprek met mijn moeder. […]

‘Het was weer een dolle boel vannacht,’ gniffelt mijn moeder. Haar hand plukt aan de lichtgele sprei die driekwart van het bed bedekt. Haar stem daalt een octaaf, terwijl ze haar verhaal vervolgt. ‘De zusters renden over de gang met patiënten. Het leek net een rolstoelenrace. En dat vlak voor […]

Het is een natte zondagochtend. In station Bijlmer staat een meisje te huilen. Ook bij haar vriendinnetje rollen de tranen over haar jonge wangetjes. De meisjes zijn een jaar of 16. Nog jong en onschuldig. Het meisje is aan het bellen. Ik denk met haar moeder. Ik zie haar snikkend […]

Het is zeldzaam, maar het komt voor. Na veel onderzoeken en lang wachten is de diagnose dan eindelijk gesteld. Je bent nog maar zesenveertig maar ik moet het wel geloven. Je hebt alle symptomen. Door de diagnose verandert er een heleboel. Boosheid is zinloos, het wordt er niet anders van. […]

Als spinnendraden in mijn hoofd, mist die niet verdwijnt. Flarden van beelden, niet in kleur maar in gebroken sepia. Zijn streling kan ik niet plaatsen, haar kus voelt afstandelijk aan. Ik aai de bekleding van de kussens op de bank, zo zacht dat het mij troost. Ik wil mijn hoofd […]