De man toeterde. ‘Stap maar in Els.’ Hij keerde de wagen en reed naar het motel. Bij de receptie kregen ze de sleutel van kamer 314. Die middag doken zij in bed en beminden elkaar hartstochtelijk. ‘Nu zijn we wel toe aan een hapje eten.’ Ze kregen een tafeltje in […]

Receptie brengt mij terug naar mijn eerste job. Ik was afgestudeerd aan de hotelschool en deze tak trok mij het meeste aan. Na wat over en weer solliciteren mocht ik aan de slag bij een videogroothandel. Mijn taak bestond verder uit het bemannen van de telefooncentrale, het invoeren van de […]

Het heeft hem de laatste tijd niet mee gezeten. Langzaam zijn ze uit elkaar gegroeid en nu woont zijn vrouw bij iemand anders. Zij was de kostwinner. Hij kan van zijn uitkering onmogelijk de hypotheek betalen. De schulden groeien en het huis wordt voor een habbekrats verkocht, de straat wacht. […]

Nieuwjaar brengt een oude wens tot leven, alle hens aan dek voor het maken van kwatrijnen ter verkenning van der dichtkunst grens * Wij kwamen op de taveerne aangelopen en riepen: doe de zaak toch open! Wie weet hoe kort wij kunnen blijven En op terugkeer hoeven we niet te […]

Het barmeisje roept de herinnering bij mij op van de wandeltocht met Voormalig Geliefde door de duinen. Op weg terug naar het station loop je langs een gebouwtje waar padvinders hun honk ter plaatse hebben. “Kijk nou eens, een meid met een blote bloes” klonk er uit het gebouwtje. Zo […]

Tussen Ashadrilla’s klauwen zoekt Usha beschutting tegen de wind die de bergkam geselt en het dal, diep beneden haar, in een warrelend kleed van stuifsneeuw hult. Af en toe buigt Ashadrilla zich voorover om Usha met haar koesterende adem te verwarmen. ‘De lente zal vroeg genoeg komen, mijn kleintje,’ blaast […]

“Naam?” “Carlos Riviera.” “Nationaliteit?” “Mexicaans.” “Nog iets aan te geven?” Een benauwd kijkende Carlos schudt van niet. De douanebeambte trekt een paar latex handschoenen uit zijn bureaula. “Wilt u even meekomen, meneer? We moeten u visiteren.” Carlos steekt twee duimen omhoog naar zijn vriendin, Margarita. Zij grinnikt en zwaait naar […]

Lig languit in het gras, rietje in mijn mond, En de zon schijnt lekker, ik voel me zo gezond. Glaasje groentesap, dan wat Chinese thee, Ja, zo word ik honderd, misschien wel honderdtwee. De buren vieren feest, ik snap echt niet waarom. Het kost je levensjaren, ze zijn zo oliedom. […]

“Felix…. Feniks… of zoiets…,” stamelde hij. Zijn leraar Nederlands zag ik met medelijden naar hem kijken en vroeg: “Was het een lang gedicht, of kort, rijmde het? Het heeft niets met katten te maken!” Hij wilde de jongen helpen, leek het. Ik zag aan de jongen dat hij zijn best […]

“Felix…. Feniks… of zoiets…,” stamelde ik. Mijn leraar Nederlands keek me aan en vroeg: “Was het een lang gedicht, of kort, rijmde het? Het heeft niets met katten te maken!” Volgens mij probeerde hij te helpen. Ik dacht nog dieper na, maar kon er niet opkomen. De gecommitteerde lachte vriendelijk […]

“Felix…. Feniks… of zoiets…,” stamelde hij. Ik, als zijn leraar Nederlands, bezweek onder zijn twijfelend kijken en probeerde hem te helpen: “Was het een lang gedicht, of kort, rijmde het? Het heeft niets met katten te maken!” Ik zag aan zijn gezicht dat hij moeite deed het zich te herinneren. […]

Lang heb ik moeten denken om iets te verzinnen dat met het themawoord van deze week te maken had. Je laat het woord op je inwerken en vervolgens vergeet je het weer. Maar omdat ik toch iets schrijven wil, ik heb me dat opgelegd, als plicht, of liever als oefening […]

Bevallen en herrijzen, zo begon voor mij het moederschap. Toen ik ’s avonds net in het ziekenhuisbed lag, kwamen de weeën. De bevalling verliep goed en de verpleegkundige legde ’s morgens de babykleertjes klaar. Maar ’s middags werden de weeën minder hevig. Weeënopwekkers en pijnstilling hadden weinig effect. Urenlang lag […]

Dan is er steeds die nauwe steeg, waar ik door moet, ik voel me leeg. Dan krijg ik honger, heb ik dorst, dan wil ik warmte, ik zoek je borst. Maar er is niets, het is benauwd. Een woestenij, toch voelt het koud. Ik steek mijn hoofd diep in mijn […]

Soms heb je dat: dat gevoel van leegte. Van witte vlakken in je brein die onaangetast wachten om opgevuld te worden. Wat moet je schrijven? Zoete tonen die de mensen willen horen, of laat je de letters dansen als spiegeling van je gevoel? Dat onbestemde gevoel dat alles wat je […]