Het was zijn laatste nacht. En dus werd er niet geslapen. Allerlei verhalen uit zijn lange leven kwamen langs. Hij schudde mensen de hand. Hij hoorde kerstliederen zingen. En mijn moeder lag ineens weer naast hem in bed. Ik zag en hoorde niks, alles gebeurde in zijn hoofd. Elke keer vertelde ik het weer: “Weet je nog, pap, je bent thuis, en morgen komt de dokter. Die geeft je een prik, en dan ga je eindeloos slapen.” Steeds opnieuw was hij helemaal helder, en tevreden met zijn besluit. Om vervolgens weer helemaal de weg kwijt te zijn in zijn bovenkamer. “Ik leefde vannacht in twee werelden”, concludeerde hij ‘s ochtends. Omringd door ons allemaal vertrok hij voorgoed. Vaarwel, lieve pap.
« "Ik" is even zoek
Gevangen op de bovenkamer »
« "Ik" is even zoek Gevangen op de bovenkamer »
Column, Familie, Liefde
Laatste nacht
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« "Ik" is even zoek Gevangen op de bovenkamer »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Dat hij rust in vrede. Zo te lezen, geloof ik dat wel.
Mooie gedenking