Schrijf mee!
« »

Communicatie

Gevangen op de bovenkamer

1 maart 2014 | 120w | M.D. | 4 |

De dag is op. De stemmen zijn stil. Langzaam word ik echt wakker. Begin ik weer te zien. Kan ik weer rustig denken. Het is donker en dat helpt.
Langzaam durf ik te ademen, te bewegen, te zijn.
Ik wil ze niet wakker maken. De stemmen niet. Als ze mij horen dan komen ze terug. Dan nemen ze over. En val ik weer in slaap. Op mijn tenen loop ik de kamer uit, ze zijn nog te dichtbij. Ik wil ze niet storen, opdat ze mij niet storen.
Ik wil wel ontsnappen, maar ik heb al zo vaak gefaald. En dan komen er meer, ze zijn bang mij te verliezen. Ik ben te waardevol. Zonder mij is er geen zij.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van M.D. of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »