‘Is het nou zo moeilijk? Is het nou echt zo lastig om me gewoon een paar dagen met rust te laten? Geen gezeur, geen gedoe. Doe gewoon alsof ik niet besta. Dat kan best toch. Is dat nou zo moeilijk? Doe of ik er gewoon even niet ben. Twee weken […]
‘Is het nou zo moeilijk? Is het nou echt zo lastig om me gewoon een paar dagen met rust te laten? Geen gezeur, geen gedoe. Doe gewoon alsof ik niet besta. Dat kan best toch. Is dat nou zo moeilijk? Doe of ik er gewoon even niet ben. Twee weken […]
Opkomend over de linkerflank zien we nu de weergaloze versnelling van deze volautomaat: autodealer Jack Verschuren, kapt samen met de boswachter een man uit en doet zijn een-tweetje met de wiskundeleraar Harry Verkerk. Kijk! KIJK! Dames en heren, maar dát was een volleerde afstraffing van de linksbackerige achtervelder van de […]
Woorden sprinten uit mijn toetsenbord. De afspringbalk nadert, nog twee precies getimede stappen. Een sprong, mijn hak raakt de lat, die wankelt, terwijl ik opveer en naar de volgende horde snel. Ik vergroot mijn voorsprong, maar fraai is anders als ik over de tiende spring en de kogel pak. Bukken, […]
De maan is gebroken wit, bewolkt, wazig. Haar stem vanuit de kap is lelijk en bazig. Zij wordt pissig door mijn grote zwarte kist, tussen deur en deurpost en een sliert mist. Zij is een vampier met ijs in een kar, als aas voor een zwakke snelle prooi. In de […]
“Mijn vrouw is helaas overleden,” zei hij. Hij wees op de lijst, waarin het portret van een vrouw met vlammend rood haar was te zien. “Het valt me zwaar, weduwnaar te zijn.” De blonde vrouw knikte. Zij was het ook zat alleen te zijn. “Je kunt hier wonen, maar kom […]
‘Uw portret zit in een wissellijst” dames en heren lezers. Kent u die uitdrukking? Ik moest daar aan denken toen ik gisterenochtend op de Dam een dominee tegen het bejaarde lijf liep. Hij had om het even kraal- of pretoogjes, een statige snor en een gebreide trui die hem in […]
Met bevende handen probeert hij de foto uit het kader te halen. Zijn ogen branden en hij voelt hoe de warme tranen over zijn wangen rollen en hem het zicht ontnemen. Het is voorbij, de dood was onverbiddelijk geweest. Alle herinneringen komen met de tranen als een vloedgolf over hem […]
Het probleem met seks is dat je in geval van ontbering niet doodvalt. Beeld het je even in, de wereld zou er anders kunnen uitzien, vrolijker. Er zou opener over seks gepraat worden, gedaan met al dat stiekeme gedoe. Er zouden noodpakketten uitgedeeld worden. En als je even een dipje […]
De reflectie van mijn eigen gezicht in de dunne glasplaat, weerspiegelt mijn donkere uitdrukking. Jouw warme aanwezigheid aan de andere kant van het glas, je ogen op mij gericht. Mijn vinger glijd over het glimmende, zwarte plastic, de lijst die jou omsluit, zoals ik jou altijd omsloten heb. Ik draai […]
Het huis is leeg, op haar foto na, die altijd haar kamer heeft gesierd. Levensecht is ze vereeuwigd. Nadat ik de lijst van de wand heb gehaald, bestudeer ik de mij zo bekende trekken. Mijn vader heb ik nooit gekend. Hij werd doodgezwegen. Zelfs een foto heb ik niet. Weer […]
Hubert klemde zijn gezicht tegen de borst van Harm. “Ik weet nie of ik dat kan.” “Geeft niks, Huub,” zei de begeleider van de jongen. “Gewoon doen. Er kan niks misgaan met die meneer erbij. Zie je wel?” De meneer had een blauwe pet en een fluitje om zijn nek. […]
De witte rechthoek op het bruin uitgeslagen behang is de enige nalatenschap van mijn Annie in ons huisje. Het contrast markeert de plek waar een wissellijst heeft gehangen met haar foto van toen ze nog goed was en is een stille getuige van lang vervlogen tijden vol warmte en geluk. […]
Na zijn fatale genezing liet Lo Enschedé de maagden loensch en links liggen. De vluchtweg rechts hield hij vrij. Diverse amputaties hadden zijn lichaamsgewicht tot vereist niveau teruggebracht. Fronsen van voorhoofd, rimpelen van wangen en het laten zakken van mondhoeken leverde Lo logischerwijs geen bijzondere inspanningen of tegenzin op. De […]
Ze denkt terug aan haar diepste moment van afgrijzen. Haar lijf sidderde nog na, haar wangen vertoonden zwarte strepen. Uitgelopen mascara door het natuurgeweld dat haar buiten zichzelf had doen treden. Ze had zich intens gelukkig moeten voelen toen de pijn was weggetrokken en de kamer zich vulde met een […]
Waar zijn we in godsnaam aan begonnen? Hoe hadden we zo stom kunnen zijn? Met open ogen hebben we ons laten paaien. Alles zou beter worden, aan de andere kant van het prikkeldraad. De mensen daar leken gelukkiger maar zijn er minstens zo belabberd aan toe als wij. Er zou […]
Recente reacties