Ze denkt terug aan haar diepste moment van afgrijzen. Haar lijf sidderde nog na, haar wangen vertoonden zwarte strepen. Uitgelopen mascara door het natuurgeweld dat haar buiten zichzelf had doen treden.
Ze had zich intens gelukkig moeten voelen toen de pijn was weggetrokken en de kamer zich vulde met een zacht geschrei. De navelstreng werd doorgeknipt en razendsnelle handen droegen haar baby weg. Dat ze het leven had geschonken aan een mongooltje was een klap in haar gezicht. Ze weigerde elk kraambezoek.
Nu, dertig jaar later, noemen ze Julia een vrouw met het downsyndroom.
Haar moeder geeft de foto in de wissellijst een opvallende plek in de woonkamer. Julia is haar lichtend voorbeeld om het leven lichtvoetig tegemoet te treden.
« Vlucht Tata! Ren!
De lijst wisselt »
« Vlucht Tata! Ren! De lijst wisselt »
Column, Familie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Niet inwisselbaar
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van GeertjePaaij of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Vlucht Tata! Ren! De lijst wisselt »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
De titel heeft hier wel een bijzondere nadruk.
down-syndroom schrijf je (al dan niet met een streepje) aan elkaar en met een kleine letter (dat, of syndroom van Down).
Ik ben blij met de slotalinea. Zo wordt duidelijk dat je juist veel kunt leren van mensen die anders zijn dan jij 🙂
Mooi dat je ‘licht’ in twee verschillende woorden hebt verwerkt.
Zo mooi, zo waar! Een stukje om in te lijsten. En wat een goede titel ook!
Hi @Schilimazlnik Dank voor je correctie! Ik heb ’t inmiddels aangepast.
Dank @Irma en @Wendy voor jullie complimenten.
mooi verwoord, zo een reële situatie, 30 jaar in 120 woorden!