Met bevende handen probeert hij de foto uit het kader te halen. Zijn ogen branden en hij voelt hoe de warme tranen over zijn wangen rollen en hem het zicht ontnemen. Het is voorbij, de dood was onverbiddelijk geweest. Alle herinneringen komen met de tranen als een vloedgolf over hem heen gerold en doen hem huiveren. Luid snikkend en vloekend tracht hij nog steeds die foto uit de wissellijst te halen: die ogen, hij kan er niet langer in kijken. De lach op haar gezicht was al lang verdwenen en had plaats gemaakt voor een pijnlijke grimas.
Verwoed rukt hij aan de weerbarstige hoekjes. Het kader ploft op de grond en valt in duizend stukken uiteen, net zoals zijn leven.
« Het probleem met seks
Eppe, Paul en Bert »
« Het probleem met seks Eppe, Paul en Bert »
Mensen
Scherven brengen geen geluk
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Benny Bielen of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Het probleem met seks Eppe, Paul en Bert »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Benny, binnen dit thema was er al al een stuk met de titel Scherven ingestuurd.
Ik denk dat het stuk meer zeggingskracht kan krijgen door het geheel in de tegenwoordige tijd te schrijven.
@Ineke Wolf: ik heb je bemerkingen meteen ter harte genomen. Dankjewel!
@Benny, dat leest echt een heel stuk beter! Zo wordt de(ze) lezer meer het verhaal ingetrokken. Maar … wat vind je daar zelf van?
@Ineke: Als ik het niet met je eens was, had ik dat met zoveel woorden gezegd. Het stukje leest inderdaad veel beter: de lezer is nu ooggetuige, terwijl hij in de eerste versie het verhaal ‘van horen zeggen’ kende. Nogmaals dankjewel 🙂
@Benny 😉