0
Je kraakt mij af. Waarom kraak je mij af? Omdat ik het beter heb dan jij? Je kraakt mij af. Waarom doe je dat? Wat geeft jou het recht om mij af te kraken. Je doet mij er pijn mee. Je kwetst en vernederd mij. Je hoort mij lief te […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Communicatie, Familie, Fictie, Poëzie
Met zonder jas
Met rode wangen van de winterkou die door deze lente zwemt komen zij binnen Uitgelaten, moe, hongerig en opgewekt Deuren klappen bij het voorbij stuiven en de kat springt haastig naar een hoger plan Boven klinkt iets van koude voeten door hun opgewarmde stemmen heen Onder een warme douche zie […]
-
Cultuur, Maatschappij, Poëzie
Kinderen
Betrokkenheid blijkt uit de schok die ik krijg als kinderen misbruikt door legers door kromme mannen door vlammende vrouwen geen kans krijgen zich te redden maar dienst doen anderen te benutten in een islamitisch wereld zijn het martelaren die niets aan maagden hebben maar geofferd voor een doel goed voor […]
-
Communicatie, Liefde, Poëzie
Eigen leven.
Laat de liefde niet voorbij gaan zonder aandacht of genot. Streel haar zijdezachte lichaam. Wees haar man, haar nar, haar god. Kleur nooit binnen de lijnen. Lever teder een intense strijd. Bedwelm haar met mooie woorden, schenk geen aandacht aan de tijd. Proef haar bitterzoete nectar op het puntje van […]
-
Poëzie
Bosje bloemen
De vaas midden op tafel bevat een vreemde verzameling van uitgebloeide bloemen waar de een al lang zijn hoofd heet laten hangen staat de ander onhandig ingeklemd tussen de zwakker wordende stelen nog steeds omhoog Het water is allang niet meer helder en wie te dicht bij komt weet dat […]
-
Familie, Liefde, Poëzie
Cijfers in de nacht
Met half open ogen verwarm ik mijn bed Langer dan ik zou willen bekijk ik de sterren en hoe zij verdwijnen achter wolken en in een smurrie van nachtlichten In mijn gedachten speelt de dag van uren geleden aangevuld met twijfels over de komende Mijn leven bestaat uit cijfers nog […]
-
Communicatie, Poëzie
Laat me gaan
Laat me gaan vallen in duizend kleine stukjes op de antieke stenen vloer Laat me gaan glijden tussen de planken van de opgepoetste vloer in de keuken Laat me gaan los tollend op m’n benen van emotie en onbekommerde vrijheid Laat me gaan en ik kom terug sneller dan je […]
-
Familie, Liefde, Mensen, Poëzie
Oude boom
jij oude boom in de avondzon zo mooi betoverend en grillig weet je wel hoe wonderschoon je takken afsteken tegen de ondergaande zon weet je wel hoe je ons verblijd met jonge blaadjes net uit de knop in het voorjaar zo helder groen in de zomer met je schaduwkleed in […]
-
Maatschappij, Mensen, Poëzie
Kinderen
(concept) Betrokkenheid blijkt uit de schok die ik krijg als kinderen misbruikt door legers door kromme mannen door vlammende vrouwen geen kans krijgen zich te redden maar dienst doen anderen te benutten in een islamitisch wereld martelaren die niets aan maagden hebben maar geofferd voor een doel goed voor één […]
-
Familie, Liefde, Poëzie
Scherpe randen
Ik sluit in gedachten mijn ogen niemand die het ziet Maar stiekem kijk ik terug jaren geleden naïef de wereld bezien Nog bijna puberaal winnen zou ik van alles en iedereen Ik weet dat ik verloren heb meer dan ik bezat Ik heb gewonnen meer dan ik kon tellen In […]
-
Communicatie, Liefde, Maatschappij, Poëzie
Mooi zijn jullie
mooi zijn jullie als spiegels van de ziel haperingen en beschadigingen zichtbaar en onzichtbaar antagonisten getekend door het leven routekaart van de herinnering mooi zijn jullie stuk voor stuk vertellend over schrik pijn verdriet en schuld vallen en opstaan opluchting genezing door leren ongewenst door de perfectie eis van een […]
-
Maatschappij, Mensen, Poëzie
Observatie
De dokter observeerde de man, die hem zonet nog consulteerde. Die buiten op de stoep zijn sigaret had opgestoken en nog eens diep inhaleerde. De man over wie hij zojuist het oordeel had geveld, en zo begripvol mogelijk ’t slechte nieuws had verteld Daags erna zag hij opnieuw de man. […]
-
Cultuur, Maatschappij, Poëzie
Herinnering aan taal
Mijn geheugen vergiste zich de weg van korte termijn naar de lange was kronkelig en vol emotie vertekend maar neergelegd in een boekje tussen groene kaften vastgelegd in boeien van nieuwe regels de dode taal der Nederlanden vastgesteld door bemoeizuchtige wetenschappers zoals de nieuwe namen van levende vogels sinds kort […]
-
Fictie, Mensen, Poëzie
Optiek
Twee in het kwadraat, niet vier ogen, maar glazige kijkers naar kattenkwaad, wazig door grijze staar. Een bruin hoornen montuur omvat jampotbodem dikke glazen. Turen oude ogen zuur naar een stel jonge dwazen. Terwijl kinderen belletje trekken, begint haar bloed te koken, graag zou ze die koters nekken, of met […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties