Hoog en laag en hoog
ik voel ze in de maag
ik hoor ze nergens echter
klotsen in de oren
maar schreeuwen als een meeuw
golven
zie ik witte koppen vormen
langs de vogel
passend als een zesde vinger
aan een hand
zo
is de stormmeeuw ankerplaats
geworden voor de multifocale
blik
op de tonen van geruis
en
erger dan een kroeg te lang bezoeken
zonder golven
zonder meeuw
draait mijn maag
draaien mijn gedachten om
ik geef me over
het moet maar
morgen beter weer
Recente reacties