Schrijf mee!
« »

Poëzie

Losbandig

1 april 2015 | 120w | Jose van Rosmalen | 6 |

Toen ik het gebouw binnen was getreden
voelde ik zowaar een beetje trots
de school van mijn verleden
staat er als een eeuwenoude rots.

Te lang heb ik hier gezeten
te lui ben ik er geweest
de meeste stof ben ik vergeten
ik zie wat beelden en soms een feest

We dansten op sokken in de gymzaal
de zeden liepen uit de hand
de rector maakte veel kabaal
aan losgeslagen jeugd had hij het land

Aan gingen de neonlichten
jongens en meiden uit elkaar
een donderpreek over plichten
geen korte jurken, geen lang haar

Ik zie weer het scheikundelokaal,
waar we ooit natuurkunde kregen
boven in het gebouw was plek voor taal
de fietsen stonden als altijd in de regen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Jose van Rosmalen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »