0
De Nobelprijs voor de Literatuur is toegekend aan protestzanger Bob Dylan. ‘Zijn teksten zijn poëzie voor je oren.’ Eindelijk weer eens een bericht over een Amerikaan in wie ik ben geïnteresseerd in tegenstelling tot Xantippe-Hillary en Porno-Donald. Voor een concert van Dylan sta ik wel vroeg op. Geen LuckyTV nodig […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Poëzie
Het liefdesalfabet
Anemoon, je bent wonderschoon Beatrix, je blijft zo gewoon Cynthia, met diepzinnige ogen Dahlia, kleurrijke regenbogen Erica, vrouw van mijn dromen Fenna, ik zie je graag komen Geraldine, een wonder Henriette, met jou nooit gedonder Irma om mee te zingen Janneke voor andere dingen Katja, mijn stevige maat Linda, steun […]
-
Poëzie
Zevenroode
Liesje is een schildersdochter van een jaar of zes ze helpt graag haar vader mee en blijft zo bij de les vader werkt hard en krijgt voldoende voor een doek maar raakt weer alles kwijt want de schout komt op bezoek. Het schoutje had een boodschap van de koning meegekregen […]
-
Mensen, Poëzie
Karels kegel
Weer komt Karel thuis met een kegel Hij ploft neer op de bank Uit zijn mond walmt de stank Geen uitzondering maar een regel Lodderig staart hij me aan Zijn haar is verward Zijn geest is verstard Niet bewust van mijn bestaan Op zijn schoot het bord met macaroni Luid […]
-
Column, Communicatie, Cultuur, Maatschappij, Mensen, Poëzie
Politiek diepterecord
Als Mark Rutte zich verlaagt in Zomergasten door triviaal taalgebruik om kiezers bij Geert Wilders weg te halen. Als Diederik Samsom daar gebruik van maakt door met het oog op de aankomende verkiezingen over verbinden te ‘socialiseren’. Als Emile Roemer meedogenloos onderuitgehaald wordt als hij met een goed plan komt […]
-
Familie, Liefde, Mensen, Poëzie
Lichtstad (2)
Leeg is het huis, kaal zijn de muren. Witte plekken verraden afwezige schilderijen. Hier woonden en leefden zij. Daar in de hoek stond zijn stoel. Intens genietend rookte hij pijp, later sigaar Langzaam kleurde het plafond lichtbruin. Leeg is de keuken. kaal zijn de planken Potten, pannen, pollepels wachten bij […]
-
Column, Communicatie, Poëzie
Geen thema
Geen probleem. Geen enkel. Geen houvast. Geen enkel probleem. Geen kopzorgen. Geen twijfel. Geen schrijfangst. Geen spellingproblemen. Geen vingerreuma. Geen knikkend geknie. Geen rugklachten. Geen zitvleesgejammer. Geen pen kwijt. Geen deadline. Geen duizelingen. Geen nood aan wandelen. Geen geforceerd taalgebruik. Geen fantasie. Geen fictie. Geen woordspel. Geen redactie. Geen wiskundige […]
-
Communicatie, Poëzie
Multitasken
Hetgeen ik u vertellen ga Is echt gebeurd, zo waar ik hier sta. Met een stofzuiger zoog ik de bank, heel gewoon Toen klonk het geluid van de telefoon. Ik nam op, en hield de slang aan mijn oor, Waardoor ik nu al vier jaar niets meer hoor. Mijn trommelvlies […]
-
Poëzie, Sport
De stropop ontpopt zich
Ik zag je in de ringen hangen met kracht stootte je je omhoog de vlam van een groot verlangen omdat ze zeiden dat je loog In het paradijs der lage landen toonde je toch nog je gelijk nadat de bazen je uit Rio verbanden en je dumpten in het slijk […]
-
Cultuur, Mensen, Poëzie
Wizard of Jazz
Een tovenaar dat was hij. De tovenaar van Jazz. De Blikken Man, de Stropop Man, de Leeuw met zonder Hart, ja zelfs die verdwaalde meid. Betoverd waren zij. Door de trillers, De halen en de stoten Verlieten haast de Gouden Weg Door schone zondagmorgen tonen. Een tovenaar dat was hij. […]
-
Poëzie
Rederijker
Rederijkers vroegen mij om ook eens mee te doen ze mochten naar een landjuweel en wilden een blazoen ik schilderde een grote bij al op een houten luik een kamer was niet nodig want ze dichtten bij een kruik. De hele dag dan zwegen ze want ieder had zijn vak […]
-
Poëzie
Waarom zo boud?
Je was er altijd voor me streek de plooien glad van kantje boord had je nooit gehoord Je was mijn rechterhand streek zelden tot nooit mij tegen de haren in je zag me graag elegant Je zei me laatstleden wij zijn dikke maatjes vrienden voor het leven met de stoom […]
-
Natuur, Poëzie
Zonlicht
Het kan geen toeval zijn: vandaag kwam het gedicht ‘Mimosa’ van J. C. Bloem mijn mailbox binnen met daarin de volgende regels: ‘Zonlicht waast door wein’ge kieren heen Als een gouden uitgeblazen adem’ Een prachtig beeld; het zonlicht grijpt elke kans aan om door te komen en vult met haar […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties