Ik ben een echte letterjunk die het liefst het hele alfabet in zijn totaliteit verslindt en in zijn mond, slokdarm en maag de klinkers met liefde centrifugeert tot mooie woorden en zinnen, die uiteraard zo hier en daar beginnen of eindigen met rijm, vroeg in de ochtend, diep in de nacht, dat maakt niet uit want in rijm, dag en dauw ontstaan de beste voorwaarden voor gedicht en verhaal, daar waar in de waarheid van donker en licht letters, woorden, zinnen stromen, zich niet beperken tot wilde dromen, nee, het staat er echt, in lieve Sinterklaasgedichten, zware notulen en liefdesbrieven, zacht, mild of zwaar georkestreerd, gedichtte letters woorden en idiote zinnen die telkens opnieuw verhaal halen en van liefde spreken.

Love letters
Verslind zonder t. dus. Een rode zonnebril omdat het een zin betreft. Dat is moeilijk lezen volgens de zonnebrilgenerator.
@Mien. Inderdaad: een letterjunk! Leuk.
Sinterklaasgedicht moet zijn sinterklaasgedicht, volgens Het Groene Boekje.
Voor mij is alles wat betrekking heeft op de Sint met een hoofdletter. Ik wil (nog) niet meegenomen worden naar Spanje. Snap je. Staat voor de zomer in de planning. 😉 Daarom ga ik voor de gelegenheid nu maar even jouw en mijn Groene Boekje te buiten. 🙂
Mien, kijk maar uit, de Sint is niet gemakkelijk!
Die van mij wel!
En tussen ons gesproken, hij bestookt mij alleen maar met hoofdletters!
Ik vind ze momenteel bijna dagelijks in mijn schoen.
Toffe gozer. Sinterklaaskapoentje heb ik hem voor het gemak genoemd.
Dag Mien, Mooi stuk! Erg vermakelijk.
@Mien mooi en een onschuldige junk wat mij betreft en dat alles in één adem!
Sterk stukje in één lange zin. De liefde voor taal spat ervanaf .
Een echte spaghetti-zin! Leespasta voor gevorderden, te lezen door rood gekleurde brillenglazen… <3
@Leuke reactie. Thanx!
@Nele dus!